KWALIFIKACJA BUD15 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 20.
Brygada brukarzy i robotników wykonała 800 m ścieku z prefabrykatów betonowych o grubości 20 cm układanych na podsypce cementowo-piaskowej. Na podstawie danych zamieszczonych we fragmencie tablicy z KNR oblicz, za ile roboczogodzin należy zapłacić brygadzie po wykonanej pracy.
Ilustracja przedstawia fragment tabeli z KNR (Katalog Norm Rzeczowych), która jest używana w kontekście egzaminu zawodowego
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynagrodzenie w r-g liczy się przez przemnożenie ilości robót przez nakład robocizny z KNR na jednostkę obmiaru.
Najpierw z fragmentu tablicy dobiera się pozycję dla ścieku z prefabrykatów 20 cm na podsypce cementowo‑piaskowej, odczytuje normę r-g/1 m, a następnie mnoży przez 800 m.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach kosztorysowych opartych o KNR punkt wyjścia stanowi nakład robocizny przypisany do jednostki obmiaru danej czynności (najczęściej r-g na 1 m, 1 m2 lub 1 m3). Dla robót liniowych, takich jak wykonanie ścieku, jednostką obmiaru jest zwykle metr bieżący.

Postępowanie jest zawsze podobne:

  1. Identyfikacja właściwej pozycji KNR – należy odszukać w załączonym fragmencie tablicy wiersz/kolumnę odpowiadającą: ściekowi z prefabrykatów betonowych, grubości 20 cm oraz ułożeniu na podsypce cementowo‑piaskowej. To krok krytyczny, bo w tej samej tablicy mogą występować różne grubości elementów lub inne rodzaje podsypki, a każda z nich ma inny nakład r-g.
  2. Odczyt normy jednostkowej – z właściwej komórki tablicy odczytuje się wartość w r-g na 1 jednostkę (tu: na 1 m ścieku).
  3. Obliczenie nakładu całkowitego – wynik to proste mnożenie: nakład jednostkowy × ilość robót (800 m). Otrzymana wartość oznacza liczbę roboczogodzin, za które należy rozliczyć pracę brygady.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Zwykle wynikają z typowych błędów:

  • Za mała wartość może oznaczać, że omyłkowo odczytano normę dla innej technologii (np. cieńszy element, inna podsypka) albo pominięto część składowych robocizny.
  • Za duża wartość często wynika z dobrania pozycji o większym nakładzie (np. cięższy prefabrykat lub inny zakres robót) albo z błędnej jednostki (np. potraktowanie normy jak na 10 m i przemnożenie bez korekty).
  • Wartość "nietypowo" zaokrąglona może być skutkiem zaokrągleń pośrednich zamiast dopiero na końcu obliczeń.

Na egzaminie warto każdorazowo sprawdzać nagłówki kolumn (grubość elementu, rodzaj podsypki) oraz jednostkę obmiaru, a dopiero potem wykonywać mnożenie przez ilość.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Roboczogodzina (r-g) to jednostka nakładu pracy ludzkiej: 1 godzina pracy jednego pracownika. W KNR podaje się zwykle liczbę r-g potrzebną do wykonania 1 jednostki robót (np. 1 m ścieku), a potem mnoży przez ilość z obmiaru.
Trzeba dopasować pozycję do opisu robót: rodzaju elementu, parametrów (np. grubości) i technologii (np. rodzaj podsypki). Następnie z właściwej kolumny odczytuje się nakład R (robocizna) w r-g na jednostkę obmiaru wskazaną w tablicy.
Najpierw odczytaj z KNR nakład robocizny na 1 m (r-g/m). Potem wykonaj mnożenie: r-g/m × 800 m. Wynik jest łączną liczbą roboczogodzin do rozliczenia. Zaokrąglenia wykonuj dopiero na końcu, aby nie zniekształcić wyniku.
Grubszy element zwykle jest cięższy i trudniejszy w ułożeniu, co może zwiększać czas manipulacji, ustawiania i dopasowania. KNR rozróżnia warianty technologiczne, dlatego dla różnych grubości mogą występować różne normy robocizny, nawet przy tej samej jednostce obmiaru.
Tak, ponieważ technologia przygotowania i wbudowania podsypki ma wpływ na czas pracy (rozścielenie, profilowanie, ewentualne zwilżenie i zagęszczenie zgodnie z przyjętą metodą). Dlatego w KNR często są osobne pozycje lub kolumny dla różnych rodzajów podsypek.
Najczęstsze błędy to: wybór niewłaściwej kolumny (inna grubość/technologia), pomylenie jednostki obmiaru (m zamiast m²), potraktowanie normy jednostkowej jako wyniku końcowego oraz zaokrąglanie wartości pośrednich. Pomaga kontrola: czy wynik r-g rośnie proporcjonalnie do ilości.
Metry bieżące stosuje się dla robót liniowych, których przekrój jest zdefiniowany, a długość jest główną miarą zakresu, np. krawężniki, obrzeża, ścieki, bariery. Wtedy KNR i przedmiar zwykle odnoszą nakłady do 1 m wykonanej konstrukcji.
Można zrobić kontrolę logiczną: wynik powinien być dodatni i proporcjonalny do długości (dla 800 m będzie wielokrotnie większy niż dla 80 m). Warto też przeliczyć r-g na zmianę roboczą brygady (np. r-g / liczba osób) i ocenić, czy daje to sensowną liczbę godzin pracy.
r-g pozwala planować zasoby i czas: ile pracy ludzkiej wymaga zadanie niezależnie od stawek płac. Koszt w zł zależy od przyjętej stawki roboczogodziny, narzutów i warunków umowy, natomiast r-g jest podstawą porównywania technologii i organizacji robót.
Ćwicz schemat: wybór pozycji/kolumny → odczyt jednostki → mnożenie przez ilość → zaokrąglenie wyniku. Rób zadania na roboty liniowe (krawężniki, ścieki) i zwracaj uwagę na parametry w nagłówkach tablic. Pomaga też krótkie notowanie, skąd wzięto normę.
info

Statystycznie 35% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Materiały:

  • Wstęp i zasady stosowania KNR (rozdziały: struktura tablic, jednostki, nakłady R/M/S)
  • Podręczniki do kosztorysowania robót budowlanych i drogowych (część o KNR i obmiarze)
  • Zestawy ćwiczeń z kosztorysowania: zadania na przeliczanie r-g z KNR

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego