Wartość hodowlana buhaja przedstawiona na diagramie liniowym to zestaw indeksów cech (np. budowy i typu), pokazanych jako odchylenie od średniej populacyjnej wynoszącej 100. Kluczowa zasada interpretacji brzmi: im większe odchylenie od 100 (w górę lub w dół), tym silniejsze jest genetyczne przekazywanie danej cechy potomstwu.
W tym zadaniu należy więc:
- Odszukać cechę z najwyższą wartością indeksu (największym dodatnim odchyleniem od 100).
- Sprawdzić opis ekstremum kierunku cechy (np. "mocne" vs "słabe", "wąskie" vs "szerokie"), aby poprawnie nazwać to, co jest przekazywane.
Najwyższą wartość ma cecha "M – więzadło środkowe" = 123. Oznacza to, że buhaj najsilniej wpływa na tę cechę u potomstwa, przesuwając ją w stronę prawego ekstremum opisanego jako "mocne". Dlatego poprawna jest odpowiedź: mocnego zaznaczenia więzadła środkowego wymienia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Wysokie ustawienie piętki: choć "Racice" mają dodatni indeks (np. 110), nie jest to najwyższa wartość w zestawie, więc nie jest to cecha przekazywana najmocniej.
- Szerokie ustawienie strzyków: wiersz "Strzyki – ustawienie" może mieć wysoką wartość, ale kierunek ekstremum na diagramie jest opisany jako "wąskie", więc odpowiedź z "szerokim" kierunkiem nie pasuje do odczytu.
- Szeroki zad: indeks dla "Szerokość zadu" jest poniżej 100 (np. 92), co wskazuje na przesunięcie w stronę przeciwną do "szerokiego" (czyli raczej "wąskiego"), a dodatkowo nie jest to największe dodatnie odchylenie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze porównuj liczby indeksów oraz opisy ekstremów. Sama intuicja "wysoki indeks = szeroko" może prowadzić do błędu, jeśli wysoki indeks dotyczy ekstremum "wąskie".
