KWALIFIKACJA SPL1 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 13.
Całkowite koszty stałe związane z produkcją wyrobu X wynoszą miesięcznie 10 000,00 zł, a jednostkowy koszt zmienny – 1,00 zł. Określ wielkość progową wyrobu X (Xk), powyżej której nie opłaca się kupować danego wyrobu X, po cenie 5,00 zł/szt., u dostawcy zewnętrznego, natomiast opłaca się rozpoczęcie produkcji tego wyrobu we własnym przedsiębiorstwie.
Ilustracja przedstawia wykres liniowy, który jest częścią zadania egzaminacyjnego związanego z kwalifikacją zawodową TECHNIK
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wielkość progowa wynika z porównania kosztu zakupu i kosztu wytworzenia. Koszt zakupu to 5·Q, a koszt produkcji to 10 000 + 1·Q. Punkt obojętności: 10 000 + Q = 5Q, więc 10 000 = 4Q i Q = 2 500 szt. Powyżej tej ilości tańsza jest produkcja.

Pełne wyjaśnienie:

To zadanie dotyczy decyzji "kupić czy wytworzyć". Szukamy takiej liczby sztuk (wielkości progowej), dla której całkowity koszt zakupu u dostawcy jest równy całkowitemu kosztowi uruchomienia produkcji we własnej firmie. Od tego punktu w górę korzystniejsze kosztowo staje się rozwiązanie o niższym koszcie całkowitym.

1) Zapis kosztów zakupu
Jeżeli kupujemy wyrób po 5,00 zł/szt., to dla Q sztuk koszt zakupu wynosi:
K_zakupu = 5 · Q

2) Zapis kosztów produkcji
Koszty stałe w miesiącu to 10 000 zł (nie zależą od liczby sztuk w tym uproszczonym modelu), a jednostkowy koszt zmienny to 1,00 zł/szt. Zatem:
K_produkcji = 10 000 + 1 · Q

3) Punkt obojętności (wielkość progowa)
Wielkość progowa jest tam, gdzie koszty są równe:
10 000 + 1·Q = 5·Q
Przenosimy składniki i upraszczamy:
10 000 = 5Q − Q = 4Q
Q = 10 000 / 4 = 2 500

4) Interpretacja wyniku
Dla 2 500 sztuk oba warianty mają taki sam koszt. Dla większych ilości koszt stały "rozpływa się" na większą produkcję, a ponieważ koszt zmienny 1,00 zł jest dużo niższy niż cena zakupu 5,00 zł, to powyżej 2 500 szt. bardziej opłaca się produkować we własnym przedsiębiorstwie.

Dlaczego pozostałe wartości odpadają?

  • 2 000 szt. i 2 200 szt.: to wciąż zbyt mały wolumen, aby "odrobić" 10 000 zł kosztów stałych; przy takiej ilości zakup może pozostać tańszy.
  • 3 000 szt.: to ilość powyżej punktu obojętności, ale nie jest to wielkość progowa (tam koszty nie są równe, tylko produkcja jest już wyraźnie tańsza).

Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach zawsze porównuj koszty całkowite, a nie jednostkowe, i zapisuj dwa proste wzory liniowe: "zakup = cena·Q" oraz "produkcja = koszt stały + koszt zmienny·Q".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wielkość progowa to taka ilość Q, przy której koszt zakupu (cena dostawcy × Q) jest równy kosztowi wytworzenia (koszt stały + koszt zmienny × Q). Powyżej progu opłaca się wariant o niższym koszcie całkowitym, a poniżej progu często korzystniejszy jest zakup.
Najpierw zapisz dwa wzory: zakup: K = cena × Q oraz produkcja: K = koszty_stałe + koszt_zmienny × Q. Następnie przyrównaj je do siebie i rozwiąż równanie liniowe. To daje punkt obojętności, czyli wielkość progową.
Koszty stałe ponosisz niezależnie od liczby sztuk (np. utrzymanie hali, amortyzacja, stałe wynagrodzenia). Jeśli uruchamiasz własną produkcję, musisz je uwzględnić w koszcie całkowitym, bo to one powodują, że przy małych ilościach produkcja bywa droższa od zakupu.
Podstaw wybraną ilość Q do obu wzorów i porównaj koszty całkowite. Dla Q równego progowi koszty powinny wyjść takie same. Dla Q większego od progu koszt produkcji powinien być niższy (jeśli koszt zmienny jest niższy od ceny zakupu), a dla Q mniejszego sytuacja odwrotna.
Najczęściej myli się koszty jednostkowe z całkowitymi, pomija koszty stałe albo zapomina, że w porównaniu liczy się różnica między ceną zakupu a kosztem zmiennym. Częsty błąd to też zły kierunek wniosku: wskazanie, że opłaca się produkować poniżej progu.
Nie zawsze. Jeśli koszt zmienny produkcji jest wyższy lub równy cenie zakupu, to produkcja może nigdy nie być tańsza od zakupu (albo próg byłby "ujemny" lub nielogiczny). Wtedy, przy podanych danych, racjonalny wniosek to preferowanie zakupu.
Im wyższa cena zakupu u dostawcy, tym mniejsza wielkość progowa (łatwiej "odrobić" koszty stałe produkcji). Im niższa cena dostawcy, tym próg rośnie, bo produkcja musi być większa, aby stała się tańsza od zakupu.
Wyższe koszty stałe przesuwają próg w górę, bo trzeba wyprodukować więcej sztuk, aby rozłożyć stałe obciążenie na większy wolumen. Niższe koszty stałe obniżają próg i sprawiają, że własna produkcja zaczyna się opłacać przy mniejszej liczbie sztuk.
Przy planowaniu zaopatrzenia i współpracy z dostawcami: ocenie, czy lepiej zamawiać gotowy wyrób/komponent, czy inicjować wytworzenie wewnętrzne (np. konfekcjonowanie, kompletację, etykietowanie). To wspiera wybór dostawcy, wielkości partii i kosztów obsługi zamówień.
Można użyć skrótu: Q = koszty stałe / (cena zakupu − koszt zmienny), o ile cena zakupu jest większa od kosztu zmiennego. Ten wzór wynika bezpośrednio z równania: Ks + kz·Q = c·Q. To przyspiesza obliczenia na egzaminie.
info

Około 44% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Wielkość progowa wynika z porównania kosztu zakupu i kosztu wytworzenia."

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Analiza progu rentowności" – definicja i model kosztów stałych/zmiennych, https://pl.wikipedia.org/wiki/Analiza_progu_rentowno%C5%9Bci (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (PL): "Koszty stałe" – opis pojęcia i przykłady, https://pl.wikipedia.org/wiki/Koszty_sta%C5%82e (dostęp: 2026-03-01)
  • Encyklopedia Zarządzania (mfiles.pl): "Make or buy" – opis decyzji kupić czy wytworzyć i porównanie kosztów, https://mfiles.pl/pl/index.php/Make_or_buy (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Materiały z rachunkowości zarządczej: analiza kosztów stałych i zmiennych
  • Notatki z controllingu: decyzje krótkookresowe make-or-buy
  • Zadania rachunkowe z progiem rentowności i punktem obojętności

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego