W tego typu zadaniu kluczowe są dwa kroki: obmiar i kalkulacja według cennika. Ponieważ sufit ma kształt prostokąta, jego pole liczymy ze wzoru: długość × szerokość. Dla wymiarów 6,0 m i 5,0 m otrzymujemy:
6,0 × 5,0 = 30 m².
Następnie należy sięgnąć do dołączonego cennika usług i odszukać pozycje dotyczące:
- przygotowania powierzchni sufitu (np. gruntowanie/szpachlowanie/oczyszczenie – zgodnie z tym, co obejmuje cennik),
- wykonania powłoki malarskiej sufitu.
Ważne, aby sprawdzić, czy obie pozycje są rozliczane w tej samej jednostce (najczęściej m² robót). Jeżeli cennik podaje stawki oddzielnie, należy je zsumować, a dopiero potem przemnożyć przez obliczone 30 m². Wynik daje całkowity koszt robocizny dla wskazanego pomieszczenia.
Odpowiedź "1 590,00 zł" jest zgodna z takim sposobem liczenia: odpowiada przemnożeniu pola 30 m² przez łączną stawkę z cennika (przygotowanie + malowanie).
Pozostałe kwoty są typowymi rezultatami błędów:
- "1 110,00 zł" może wynikać z pominięcia części zakresu robót (np. nieuwzględnienia przygotowania podłoża) albo z użycia tylko jednej pozycji cennika.
- "1 410,00 zł" bywa skutkiem błędnego odczytu stawki (np. dla innego rodzaju powierzchni/technologii) lub pomylenia pozycji w tabeli.
- "1 050,00 zł" często pojawia się po zastosowaniu zaniżonej stawki jednostkowej albo po błędzie rachunkowym w obmiarze.
Na egzaminie warto zawsze: (1) policzyć obmiar na brudno, (2) sprawdzić, czy uwzględniono wszystkie wymagane elementy zakresu, (3) zweryfikować jednostki (m², mb, szt.) i dopiero wtedy obliczyć koszt.
