Składowanie towarów w formie bloków (często nazywane składowaniem blokowym) polega na ustawianiu jednostek ładunkowych w zwartych grupach/stosach, zwykle bez regałów lub z minimalną infrastrukturą, tak aby ograniczyć liczbę korytarzy i "pustych" przestrzeni komunikacyjnych.
Dlatego cechą charakterystyczną jest efektywne wykorzystanie powierzchni magazynowej – większa część hali jest zajęta przez ładunek, a mniejsza przez drogi transportowe.
Pozostałe odpowiedzi opisują typowe skutki innych rozwiązań albo cechy przeciwne:
- "Duża liczba dróg transportowych" – większa liczba korytarzy i tras przejazdu zwiększa dostępność i wygodę manipulacji, ale zajmuje miejsce. W składowaniu blokowym dąży się raczej do ograniczenia korytarzy do niezbędnego minimum.
- "Przejrzystość rozmieszczenia jednostek ładunkowych" – przejrzystość zwykle rośnie, gdy towar jest rozdzielony na lokalizacje z czytelnymi alejkami (np. układ regałowy, adresowanie). Składowanie w blokach może być mniej czytelne i częściej wymaga dobrej ewidencji, bo jednostki stoją "gęsto" i część z nich bywa zasłonięta przez inne.
- "Niski wskaźnik wykorzystania powierzchni magazynowej" – to zaprzeczenie głównej zalety składowania blokowego. Niski wskaźnik pojawia się raczej tam, gdzie jest dużo korytarzy, buforów i przestrzeni manewrowych.
W praktyce wybór składowania blokowego jest korzystny zwłaszcza dla towarów jednorodnych (duże partie), odpornych na piętrowanie oraz tam, gdzie priorytetem jest gęstość składowania, a nie szybki dostęp do każdej pojedynczej palety.
