Skrócenie rozporka (rozcięcia) otwartego w tylnym szwie środkowym na dole spódnicy polega na zmniejszeniu długości rozcięcia i wykonaniu nowego, wzmocnionego końca rozcięcia. W praktyce oznacza to wyznaczenie nowej wysokości końca rozporka oraz wykonanie przeszycia, które "zamyka" szew poniżej tej wysokości i jednocześnie zabezpiecza miejsce, w którym rozcięcie się kończy (żeby nie rozpruwało się podczas użytkowania).
Odpowiedź "D" jest właściwa, ponieważ schemat pokazuje typowy przekrój dwóch warstw spotykanych przy rozcięciu w szwie oraz linię przeszycia wykonaną poprzecznie, która wyznacza nowe zakończenie rozporka. Obecność znaków/nacięć w pobliżu miejsca przeszycia sugeruje kontrolę położenia oraz symetrię elementów po obu stronach rozcięcia.
- Odpowiedź "A" jest nieprawidłowa, ponieważ przedstawia sytuację z wyraźną przerwą pomiędzy fragmentami i zawiniętymi brzegami; taki schemat odpowiada raczej innemu rozwiązaniu wykończenia krawędzi niż skróceniu końca rozporka w szwie środkowym.
- Odpowiedź "B" jest nieprawidłowa, bo obrazuje pojedynczą linię z zawinięciem i strzałką (operację odgięcia/zawinięcia), a nie konstrukcję rozcięcia w szwie wraz z poprzecznym przeszyciem wyznaczającym nowy koniec.
- Odpowiedź "C" jest nieprawidłowa, gdyż pokazuje układ wielowarstwowy oraz dwa równoległe przeszycia/elementy przechodzące przez warstwy; to nie odpowiada typowej operacji skrócenia otwartego rozporka w spódnicy, gdzie kluczowe jest jedno miejsce zakończenia rozcięcia i jego zabezpieczenie.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz schemat, odpowiedz sobie na pytania: gdzie ma powstać nowy koniec rozcięcia? oraz który rysunek pokazuje poprzeczne zabezpieczenie końca?. To zwykle pozwala odróżnić skrócenie rozporka od rysunków dotyczących podwinięć, zakładek czy wielowarstwowych wykończeń.
