Przy czasowym osadzaniu korony kluczowe jest, aby cement po zarobieniu miał lepkość umożliwiającą łatwe wprowadzenie do uzupełnienia oraz pełne dosiadanie korony na filarze. Określenie konsystencji "gęstej śmietany" opisuje mieszankę, która jest jednocześnie płynna na tyle, by rozpłynąć się pod naciskiem i wypełnić przestrzeń, oraz dostatecznie gęsta, by nie spływać nadmiernie i zapewnić retencję w uzupełnieniu tymczasowym.
Odpowiedź "sypkiej" jest nieprawidłowa, ponieważ taka mieszanina wskazuje na zbyt małą ilość płynu lub niedostateczne połączenie składników. W praktyce utrudnia to uzyskanie jednorodnej masy i pogarsza przyleganie, a także może powodować kruszenie i nieszczelność.
Odpowiedź "plasteliny" sugeruje zbyt dużą plastyczność i "ciastowatą" gęstość. Taki materiał może nie rozprowadzać się równomiernie w cienkiej warstwie i sprzyjać niedosadzeniu uzupełnienia (korona zatrzymuje się na zbyt grubej warstwie cementu).
Odpowiedź "kitu" również wskazuje na zbyt sztywną, gęstą masę. W cementowaniu jest to niekorzystne, bo utrudnia dokładne wypełnienie i adaptację, zwiększa ryzyko pozostawienia nadmiaru w okolicy przydziąsłowej oraz może pogorszyć szczelność brzeżną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy cementowania (zwłaszcza czasowego), szukaj opisu konsystencji umożliwiającej "rozlanie" pod naciskiem i uzyskanie cienkiej warstwy, a nie konsystencji typowych dla mas modelujących.
