Najpierw wyznacza się powierzchnię sufitu. Pomieszczenie ma wymiary 5 m × 5 m, a sufit jest prostokątem o takim samym polu jak podłoga, więc:
5 × 5 = 25 m2.
Następnie wykorzystuje się informację o zużyciu farby: 1 dm3 wystarcza na 10 m2. To oznacza, że na 1 m2 przypada 0,1 dm3 (bo 1/10 = 0,1). Dla 25 m2 zapotrzebowanie wyniesie:
25 m2 × 0,1 dm3/m2 = 2,5 dm3.
Na końcu liczy się koszt materiału przy cenie 10 zł za 1 dm3:
2,5 dm3 × 10 zł/dm3 = 25 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 10 zł odpowiada kosztowi 1 dm3 farby, ale to za mało na 25 m2 przy podanym zużyciu.
- 100 zł wynika zwykle z pominięcia wydajności (błędne założenie, że na 1 m2 potrzeba 1 dm3 lub inne nieprawidłowe przeliczenie proporcji).
- 250 zł to typowy skutek pomnożenia pola 25 m2 przez 10 zł bez uwzględnienia, że 10 zł dotyczy dm3, a nie 1 m2.
W praktyce na budowie często dodaje się zapas na straty (chłonność podłoża, wałek, poprawki), ale jeśli zadanie tego nie podaje, liczy się wynik idealny z danych.
