Charakterystyka prądowo-napięciowa diody I=f(U) jest wykresem zależności prądu od napięcia, czyli relacją "Y(X)". Do takiej prezentacji oscyloskop dwukanałowy wykorzystuje tryb X/Y (często nazywany XY): sygnał z jednego kanału steruje odchyleniem poziomym (oś X), a sygnał z drugiego kanału steruje odchyleniem pionowym (oś Y).
W praktyce napięcie diody podaje się na kanał odpowiedzialny za oś X, natomiast prąd nie jest zwykle mierzony bezpośrednio, tylko pośrednio przez pomiar spadku napięcia na rezystorze pomiarowym (boczniku) włączonym szeregowo z diodą. Napięcie na tym rezystorze jest proporcjonalne do prądu, więc może zasilać kanał osi Y. Dzięki temu na ekranie powstaje kształt charakterystyki diody, a nie przebieg czasowy.
Odpowiedź "X/T" jest błędna, bo ten tryb oznacza klasyczny wykres w funkcji czasu (oś X to podstawa czasu). W takim ustawieniu można obserwować przebiegi zmienne, ale nie uzyskuje się bezpośrednio wykresu I(U) jako zależności Y(X).
Odpowiedzi "AC" i "DC" są błędne, ponieważ dotyczą sprzężenia wejściowego toru pomiarowego (czy odcinać składową stałą, czy jej nie odcinać), a nie sposobu rysowania zależności między kanałami. Sprzężenie może mieć znaczenie pomocnicze (np. gdy nie chcemy składowej stałej), ale nie zastępuje trybu X/Y potrzebnego do "zdejmowania" charakterystyki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się zapis typu I=f(U), U=f(I) lub ogólnie "charakterystyka" elementu nieliniowego, najczęściej właściwym wyborem na oscyloskopie jest XY, a nie tryb czasowy.
