Stały pomiar drgań (wibracji) silnika w układzie napędowym oraz analiza widma (np. z użyciem FFT) służą przede wszystkim do diagnostyki stanu mechanicznego elementów wirujących. Jednym z najczęstszych źródeł zmian sygnału drganiowego są uszkodzenia łożysk: mikroubytki bieżni, uszkodzenia elementów tocznych, luzy czy niewłaściwe smarowanie.
Odpowiedź "uszkodzenia łożysk." jest poprawna, ponieważ defekty łożysk generują charakterystyczne składowe w widmie drgań oraz trend wzrostu poziomu drgań w czasie. Dzięki temu monitoring pozwala wykryć problem na etapie wczesnym, zanim dojdzie do zatarcia lub wtórnych uszkodzeń wału czy obudowy.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą głównie usterek elektrycznych i zwykle nie są wczesnym, typowym celem samej analizy widma drgań:
- "przerwy w obwodzie zasilania silnika." – przerwa zasilania ujawnia się przede wszystkim w parametrach elektrycznych (napięcie, prąd, stan zabezpieczeń), a nie jako subtelne wzorce w widmie drgań.
- "zwarcia w uzwojeniach stojana lub wirnika." – zwarcia diagnozuje się m.in. pomiarami prądów, rezystancji uzwojeń, testami elektrycznymi; drgania mogą się zmieniać wtórnie, ale nie jest to najpewniejszy i typowy "wczesny" sygnał.
- "pogorszenia się stanu izolacji uzwojeń stojana lub wirnika." – stan izolacji ocenia się specjalistycznymi pomiarami izolacji (np. rezystancja izolacji), a nie na podstawie samego widma drgań.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać regułę: drgania i widmo drgań najczęściej wskazują problemy mechaniczne (łożyska, niewyważenie, niewspółosiowość, luzy), natomiast usterki zasilania, uzwojeń i izolacji weryfikuje się przede wszystkim metodami elektrycznymi.
