Cięcie poziomicowe (zwane też interwałem warstwic) oznacza stałą różnicę wysokości pomiędzy dwiema sąsiednimi poziomicami na danej mapie. Jest to jedna z kluczowych informacji potrzebnych do interpretacji rzeźby terenu: im mniejsze cięcie, tym dokładniej przedstawiono wysokości, a im gęściej ułożone poziomice, tym większe nachylenie stoku.
W praktyce, aby ustalić cięcie poziomicowe na konkretnej mapie, należy:
- znaleźć poziomice z opisanymi wartościami wysokości (np. 100, 105, 110 itd.),
- sprawdzić, jaka jest różnica wysokości między kolejnymi (sąsiednimi) poziomicami,
- upewnić się, że analizujemy warstwice podstawowe, a nie np. dodatkowe elementy opisu wysokości (punkty wysokościowe) czy poziomice indeksowe, które bywają pogrubione.
Dla przedstawionej mapy sąsiednie poziomice różnią się o 5 m, więc cięcie poziomicowe wynosi 5 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 10 m – odpowiadałoby sytuacji, w której co każda sąsiednia poziomica zmienia wysokość o 10 m. Taka wartość może występować na innych mapach, ale nie wynika z odczytu sąsiednich warstwic na tej mapie.
- 20 m – to typowe dla map o mniejszej szczegółowości lub obszarów przedstawianych bardziej schematycznie; tutaj różnice między sąsiednimi poziomicami są mniejsze.
- 25 m – nie jest standardowym wyborem dla równomiernego interwału warstwic w typowych opracowaniach i przede wszystkim nie zgadza się z różnicą wysokości między sąsiednimi poziomicami widocznymi na mapie.
Wskazówka egzaminacyjna: nie zgaduj interwału "z pamięci" na podstawie skali mapy czy wrażenia górzystości. Najpierw znajdź opisane wysokości na poziomicach i sprawdź różnicę między kolejnymi warstwicami.
