Profil podłużny osi trasy (często rozumiany jako wykres niwelety) przedstawia, jak zmienia się wysokość terenu lub projektowanej niwelety wzdłuż osi trasy w funkcji odległości. Żeby taki profil wykonać, trzeba znać dwie grupy informacji:
- rzędne (wysokości) punktów charakterystycznych leżących w osi trasy (np. załamania spadków, wierzchołki wzniesień i obniżeń, miejsca istotne dla projektowania),
- odległości między tymi punktami, czyli ich położenie wzdłuż osi (kilometraż/pikietaż), aby można było poprawnie rozmieścić je na osi poziomej wykresu.
Dlatego prawidłowa jest odpowiedź wskazująca jednocześnie wysokości punktów w osi oraz odległości między nimi – bez jednego z tych elementów nie da się narysować profilu (sam zestaw wysokości bez odległości nie tworzy wykresu, a same odległości bez wysokości nie mają treści wysokościowej).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Dane z pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych terenu trasy – to sformułowanie jest zbyt ogólne. Profil podłużny wymaga wybrania danych konkretnie w osi oraz powiązania ich z kilometrażem, a nie dowolnego kompletu wyników pomiarów.
- Wysokości punktów charakterystycznych terenu wokół trasy – punktami "wokół" trasy opisuje się raczej przekroje poprzeczne lub analizę otoczenia, natomiast profil podłużny dotyczy przebiegu wysokościowego w osi.
- Skale map – skala wpływa na sposób prezentacji, ale nie jest podstawą merytoryczną profilu. Podstawą są dane pomiarowe (rzędne i odległości), a nie parametry graficzne opracowania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "profil podłużny osi", szukaj odpowiedzi łączącej rzędne z kilometrażem/odległością wzdłuż osi – to najczęstszy komplet danych wejściowych.
