W ewidencji (katastrze) każda zmiana danych w bazie danych operatu ewidencyjnego powinna mieć trwałą, możliwą do odtworzenia podstawę. Gdy aktualizacja jest wykonana na wniosek strony, dokument dołączony do sprawy (np. decyzja, akt, protokół, orzeczenie lub inny dokument stanowiący podstawę) nie może "zniknąć" z obiegu po wprowadzeniu zmiany. Musi pozostać w zasobie dokumentacji jako element, do którego można wrócić przy wyjaśnianiu wątpliwości, kontroli, odwołaniu lub sporze.
Dlatego odpowiedź "Włączyć do zbioru dokumentów uzasadniających wpisy." jest poprawna: zapewnia, że wpis/aktualizacja ma udokumentowane uzasadnienie i że da się wykazać, na jakiej podstawie dokonano zmiany.
- Odpowiedź "Komisyjnie brakować po dokonaniu wpisu." jest nieprawidłowa, bo brakowanie dotyczy wycofywania i niszczenia dokumentacji zgodnie z odrębnymi zasadami. Dokument stanowiący podstawę wpisu powinien być zachowany jako dowód i element ciągłości rejestru.
- Odpowiedź "Przekazać do właściwego archiwum państwowego." jest myląca: archiwum państwowe dotyczy określonych kategorii materiałów archiwalnych, a dokumentacja uzasadniająca bieżące wpisy powinna być dostępna w ramach dokumentacji prowadzącej ewidencję.
- Odpowiedź "Zwrócić stronie zgłaszającej zmianę." jest błędna, bo po dokonaniu wpisu organ/jednostka prowadząca ewidencję musi mieć u siebie podstawę prawną i faktyczną zmiany. Zwrot pozbawiłby rejestr dowodu, dlaczego dane zostały zmienione.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "podstawy zmiany" w rejestrze publicznym, najczęściej poprawna jest odpowiedź związana z zachowaniem dokumentu w aktach/zbiorze dokumentów uzasadniających, a nie jego zniszczeniem, zwrotem lub natychmiastowym przekazaniem na zewnątrz.