Oznaczenie LGA 775 w dokumentacji technicznej płyty głównej informuje przede wszystkim o typie gniazda (podstawki) procesora. Skrót LGA pochodzi od Land Grid Array, czyli rozwiązania, w którym to procesor nie ma pinów, lecz ma płaskie pola stykowe (metalowe powierzchnie kontaktowe) na spodzie układu. Z kolei sprężynujące styki znajdują się w samym gnieździe na płycie głównej.
Dlatego odpowiedź "Typ gniazda dla procesorów z polami stykowymi" jest właściwa: opisuje cechę konstrukcyjną odróżniającą LGA od innych rozwiązań. Liczba 775 odnosi się do liczby punktów kontaktowych w tym standardzie.
Pozostałe propozycje są niepoprawne z typowych powodów:
- "Typ gniazda dla procesorów z pinami" opisuje standard PGA (piny na procesorze), a więc jest przeciwieństwem LGA. To częsta pułapka egzaminacyjna.
- "Typ gniazda obsługującego szynę systemową o częstotliwości do 1 333 MHz" miesza pojęcia: częstotliwość FSB jest parametrem platformy/procesora, a nie definicją samego symbolu LGA 775. Ten sam typ gniazda mógł współpracować z różnymi wariantami FSB.
- "Typ gniazda z mniejszą liczbą połączeń zasilających niż gniazdo PGA" nie stanowi standardowej definicji LGA 775 i nie jest tym, co oznacza symbol w dokumentacji. W praktyce dokumentacja używa LGA 775 jako oznaczenia kompatybilności mechaniczno-elektrycznej gniazda.
Wskazówka praktyczna do nauki: jeśli w opisie występuje LGA, zapamiętaj skojarzenie "lands na procesorze, sprężynki w gnieździe". To pomaga odróżnić LGA od PGA podczas montażu i doboru części.
