Wyznaczenie i utrwalenie nowych punktów granicznych "po podziale działki" musi opierać się na dokumencie, który zatwierdza podział i stanowi formalną podstawę do wprowadzenia nowego przebiegu granic w praktyce terenowej. Taką rolę pełni ostateczna decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości (albo równoważne rozstrzygnięcie kończące procedurę zatwierdzenia podziału), ponieważ dopiero po jej ostateczności przyjmuje się, że nowy stan podziałowy jest wiążący.
Odpowiedź "Protokół przyjęcia granic nieruchomości" jest nieprawidłowa, bo taki protokół ma charakter techniczno-dowodowy: opisuje czynności i ustalenia w terenie (np. przebieg granic przyjmowanych do podziału), ale sam w sobie nie "zatwierdza" podziału i nie stanowi rozstrzygnięcia przesądzającego o powstaniu nowych granic.
Odpowiedź "Zgoda właściciela działki" jest myląca, ponieważ zgoda może być elementem współpracy stron lub warunkiem wykonania pewnych działań, ale nie zastępuje formalnej podstawy kończącej procedurę podziałową. W praktyce geodezyjnej trzeba odróżniać wolę właściciela od skutku prawnego procedury zatwierdzenia podziału.
Odpowiedź "Protokół graniczny" również nie stanowi właściwej podstawy. Tego typu protokół kojarzy się z czynnościami dotyczącymi granic (np. ustalenie przebiegu, opis punktów), lecz pozostaje dokumentem z czynności i nie jest rozstrzygnięciem zatwierdzającym podział. Typowy błąd egzaminacyjny polega na wyborze odpowiedzi z "granicą" w nazwie, mimo że pytanie dotyczy podstawy do utrwalenia nowych punktów po podziale.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: protokoły dokumentują czynności geodezyjne, a podstawą wykonania skutku "po podziale" jest dokument zatwierdzający podział i kończący procedurę. To rozróżnienie pomaga szybko eliminować odpowiedzi o charakterze wyłącznie opisowym.
