W terapii przeciwobrzękowej (np. w obrzęku limfatycznym) dąży się do zmniejszenia zastoju płynów i ułatwienia odpływu chłonki. Klasyczne postępowanie łączy techniki takie jak manualny drenaż limfatyczny oraz kompresjoterapię, a ważnym uzupełnieniem są ćwiczenia uruchamiające pompę mięśniową.
Odpowiedź "w odciążeniu" jest właściwa, ponieważ ćwiczenia wykonywane w odciążeniu (zmniejszone działanie grawitacji i mniejsze obciążenie tkanek) pozwalają na bezpieczną aktywizację mięśni i stawów, co sprzyja przepływowi żylnemu i limfatycznemu. W praktyce oznacza to m.in. ruchy czynne w pozycjach, które nie zwiększają istotnie ciśnienia w obrzękniętej kończynie i nie prowokują dolegliwości.
Odpowiedź "redresyjne" jest myląca: redresja kojarzy się przede wszystkim z działaniami ukierunkowanymi na poprawę zakresu ruchu (np. w przykurczach), a nie na redukcję obrzęku. Może występować w rehabilitacji, ale nie jest typowym, pierwszoplanowym "ćwiczeniem uzupełniającym" CDT.
Odpowiedź "z oporem" także nie jest standardowym wyborem jako podstawowe uzupełnienie terapii przeciwobrzękowej. Zwiększanie oporu może podnosić ciśnienie w tkankach i obciążać układ, dlatego dobiera się je ostrożnie, zależnie od etapu leczenia, tolerancji pacjenta i wskazań. W wielu przypadkach preferuje się łagodne, rytmiczne ruchy zamiast treningu oporowego.
Odpowiedź "bierne redresyjne" jest dodatkowo nieadekwatna, bo ćwiczenia bierne nie angażują aktywnie pompy mięśniowej pacjenta, a to właśnie aktywność mięśni (w bezpiecznych warunkach) jest jednym z kluczowych mechanizmów wspierających odpływ.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy uzupełnienia drenażu i kompresji, najczęściej chodzi o łagodne ćwiczenia czynne (często w odciążeniu), a nie o techniki stricte zwiększające zakres ruchu czy siłę.
