W zasilaczu impulsowym stabilizacja napięcia (lub prądu) odbywa się dzięki pętli sprzężenia zwrotnego. Kluczowe jest wyznaczenie różnicy między wartością zadaną a wartością zmierzoną na wyjściu. Tę różnicę (czyli "błąd regulacji") przetwarza wzmacniacz błędu, generując sygnał, który wpływa na sterowanie modulatorem PWM i w konsekwencji na energię przekazywaną do wyjścia.
Dlatego odpowiedź "wzmacniacza błędu" pasuje do bloku realizującego funkcję porównania/wnoszenia korekcji w pętli regulacji. Taki układ bywa częścią kontrolera PWM lub osobnym wzmacniaczem (często z elementami kompensacji), ale jego rola pozostaje ta sama: korygować sterowanie na podstawie odchyłki.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą elementów toru mocy:
- "prostownika sieciowego" – odpowiada za zamianę napięcia przemiennego z sieci na napięcie stałe po stronie wejściowej. Nie ocenia błędu regulacji i nie steruje wprost wypełnieniem PWM.
- "klucza elektronicznego" – to element przełączający (np. tranzystor mocy) realizujący szybkie załączanie/wyłączanie energii w przetwornicy. Jest wykonawcą sterowania, ale nie jest blokiem porównującym wartości i wyznaczającym sygnał błędu.
- "transformatora impulsowego" – przenosi energię w przetwornicach z izolacją oraz umożliwia zmianę poziomu napięcia. To również część toru mocy, a nie toru błędu/kompensacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na schemacie funkcjonalnym widzisz blok połączony ze sprzężeniem zwrotnym z wyjścia i powiązany z układem sterującym PWM, najczęściej jest to wzmacniacz błędu (czasem razem z odniesieniem i kompensacją). Z kolei prostownik, transformator i klucz zwykle tworzą główną ścieżkę przepływu energii.
