W dezynfekcji zanurzeniowej kluczowy jest czas ekspozycji, czyli okres, w którym wyrób medyczny ma zapewniony kontakt z roztworem roboczym o wymaganym stężeniu i właściwościach. Aby proces był skuteczny, każde narzędzie musi spełnić warunek pełnego czasu kontaktu.
Jeżeli narzędzia chirurgiczne są wkładane do pojemnika kolejno (np. partiami), to pierwsze sztuki zaczynają kontakt z roztworem wcześniej, a ostatnie – później. Gdyby czas liczono od "zanurzenia pierwszego narzędzia", wówczas narzędzia dołożone jako ostatnie miałyby krótszą ekspozycję, co może skutkować niedostateczną dezynfekcją. Z tego powodu prawidłową zasadą jest rozpoczynanie odmierzania czasu od momentu, gdy ostatnie narzędzie zostanie całkowicie zanurzone i ma pełny kontakt z roztworem.
Odpowiedzi odnoszące się do "wyjęcia" narzędzi są błędne, ponieważ wyjęcie dotyczy zakończenia procesu, a nie początku liczenia wymaganej ekspozycji. Liczenie od "wyjęcia pierwszego narzędzia" dodatkowo sugerowałoby, że część wsadu może być wyjmowana przed upływem pełnego czasu, co stoi w sprzeczności z ideą zapewnienia minimalnego czasu kontaktu dla wszystkich elementów.
W praktyce, aby uniknąć pomyłek, warto stosować proste zasady organizacyjne:
- przygotować komplet wsadu przed zanurzeniem,
- upewnić się, że narzędzia są całkowicie zanurzone i roztwór ma właściwe stężenie,
- uruchomić odmierzanie czasu dopiero po dołożeniu ostatniego elementu,
- wyjmować narzędzia dopiero po zakończeniu wymaganego czasu ekspozycji.
