KWALIFIKACJA DRM8 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 6.
Czas niezbędny do osiągnięcia wilgotności 20% wynosi około
Ilustracja przedstawia wykres liniowy, który obrazuje zależność wilgotności drewna od czasu suszenia.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Czas dojścia do wilgotności 20% jest w takich zadaniach zwykle odczytywany z krzywej/nomogramu lub tabeli technologicznej dla danych warunków suszenia. Dla wskazanego przypadku wartość przy 20% wynosi około 88 godzin. Pozostałe czasy nie odpowiadają odczytowi dla tego punktu na przebiegu suszenia.

Pełne wyjaśnienie:

W technologii drewna czas osiągnięcia określonej wilgotności (np. 20%) wynika z kinetyki suszenia i jest zależny od warunków procesu. W praktyce wartości takie uzyskuje się na podstawie wykresów (krzywych suszenia), nomogramów lub tabel, gdzie dla zadanych parametrów (np. program suszenia, materiał, wymiar) można odczytać, po jakim czasie materiał osiąga wymaganą wilgotność.

Warto pamiętać, że przebieg suszenia nie jest liniowy: na początku zwykle zachodzi intensywniejsze odparowanie, a w dalszej części tempo spada, bo transport wilgoci z wnętrza drewna jest ograniczony (procesy dyfuzji i przewodzenia). Dlatego poprawna odpowiedź musi odpowiadać konkretnemu punktowi na przebiegu (wilgotność = 20%), a nie "średniej" lub czasu całego cyklu.

Odpowiedź "88 godzin" jest poprawna, bo odpowiada wartości "około" dla momentu, w którym materiał osiąga 20% wilgotności w rozpatrywanym wariancie zadania (typowo: odczyt z dołączonego materiału graficznego lub danych tabelarycznych).

Pozostałe propozycje są niepoprawne, ponieważ:

  • "76 godzin" jest zbyt krótkim czasem – odpowiadałaby wcześniejszemu etapowi suszenia (wyższej wilgotności) albo innym, "szybszym" warunkom procesu.
  • "56 godzin" jest jeszcze bardziej zaniżone i zwykle pasuje do odczytu dla znacząco wyższej wilgotności lub do cieńszego materiału/ostrzejszego programu, a nie do dojścia do 20% w tym przypadku.
  • "98 godzin" jest z kolei zawyżone – sugeruje dalszy etap procesu (niższa wilgotność niż 20%) albo wolniejsze warunki suszenia.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu występuje sformułowanie "wynosi około", najczęściej chodzi o odczyt przybliżony (z wykresu lub tabeli), a nie o wynik obliczeń. Wtedy kluczowe jest poprawne zidentyfikowanie osi, jednostek oraz punktu odpowiadającego wymaganej wilgotności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wilgotność 20% oznacza, że masa wody w drewnie stanowi 20% masy drewna absolutnie suchego. To poziom istotny technologicznie, bo wpływa na stabilność wymiarową, ryzyko paczenia oraz możliwość dalszych operacji (np. klejenia czy wykończenia). Wartość docelowa zależy od zastosowania.
Najsilniej wpływają: gatunek i gęstość drewna, grubość elementu, temperatura i wilgotność czynnika suszącego, prędkość obiegu powietrza oraz przyjęty program suszenia. Różnice w tych parametrach mogą istotnie zmieniać czas dojścia do 20% nawet dla podobnego materiału.
Suszenie drewna to proces nieliniowy: tempo odparowania zmienia się w czasie, a transport wilgoci z wnętrza materiału bywa ograniczający. W praktyce zamiast jednego prostego wzoru stosuje się programy suszenia, wykresy, tabele lub dane doświadczalne, bo uwzględniają realne warunki i właściwości drewna.
Należy znaleźć na osi wilgotności wartość 20%, poprowadzić linię do przecięcia z krzywą suszenia, a następnie zrzutować punkt na oś czasu i odczytać wynik w godzinach. Trzeba uważać na skalę osi (czasem jest nieliniowa) oraz na to, czy wykres dotyczy właściwego gatunku i grubości.
Wilgotność 20% bywa zbyt wysoka m.in. przed klejeniem, lakierowaniem i precyzyjną obróbką elementów wymagających stabilności wymiarowej. Zwykle dąży się wtedy do niższych wartości, dostosowanych do warunków eksploatacji. Zbyt mokry materiał zwiększa ryzyko wad i słabej jakości połączeń.
Tak. Grubszy materiał ma dłuższą drogę migracji wilgoci z wnętrza na powierzchnię, więc osiągnięcie 20% trwa dłużej. W praktyce programy suszenia i tabele czasów są podawane dla konkretnych zakresów grubości. Porównywanie czasów bez uwzględnienia wymiaru jest częstym błędem.
Najczęściej: mylenie czasu dojścia do danej wilgotności z czasem całego cyklu, odczyt z niewłaściwej krzywej (inny wariant materiału), pomylenie osi lub jednostek oraz wybór "ładnej" liczby bez odczytu. Pomaga sprawdzenie, czy wynik jest logicznie większy niż dla wyższej wilgotności.
To celowy zabieg testowy: wartości są zbliżone, aby sprawdzić uważny odczyt i rozumienie procesu, a nie zgadywanie. W praktyce różnica kilkunastu godzin może wynikać z odczytu dla innego punktu krzywej, innego etapu programu lub drobnej zmiany warunków suszenia.
Można wykonać kontrolę logiczną: czas dojścia do 20% powinien być większy niż czas do wyższej wilgotności (np. 30%) i mniejszy niż czas do niższej (np. 12%). Dodatkowo warto pamiętać, że końcowa faza suszenia zwykle przebiega wolniej, więc "zbyt krótki" czas bywa podejrzany.
Ćwicz odczyt z wykresów i tabel: zaznaczanie punktu, rzutowanie na osie, kontrolę jednostek. Uporządkuj pojęcia (wilgotność, program suszenia, fazy suszenia) i ucz się na przykładach technologicznych z różnych gatunków i grubości. Na egzaminie kluczowa jest dokładność i uważność.
info

Statystycznie 41% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Czas dojścia do wilgotności 20% jest w takich zadaniach zwykle odczytywany z krzywej/nomogramu lub tabeli technologicznej dla danych warunków suszenia."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii suszenia drewna (krzywe, harmonogramy, fazy procesu)
  • Instrukcje technologiczne suszarni (przykładowe programy suszenia dla gatunków i grubości)
  • Materiały dydaktyczne z wykresami/nomogramami suszenia oraz zadaniami na odczyt danych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego