W autoklawie sterylizacja parowa przebiega etapami. Na początku urządzenie uruchamia cykl, ale przez pewien czas trwa nagrzewanie komory, usuwanie powietrza oraz wytwarzanie i doprowadzenie pary do takich warunków, aby proces był skuteczny. Ten okres przygotowawczy nie jest jeszcze "czasem sterylizacji właściwej".
Za czas sterylizacji (często nazywany też czasem ekspozycji) przyjmuje się czas, w którym wsad jest utrzymywany w zadanych warunkach procesu. W praktyce w sterylizacji parowej oznacza to moment, w którym osiągnięte są właściwe parametry: odpowiednia temperatura i odpowiadające jej ciśnienie (warunki pary nasyconej), a następnie utrzymywanie tych parametrów przez wymagany okres.
Dlatego odpowiedź "uzyskania właściwego ciśnienia i temp." jest właściwa: dopiero po osiągnięciu obu parametrów można mówić o rozpoczęciu fazy ekspozycji. Odpowiedź "uzyskania właściwego ciśnienia" jest niepełna, bo samo ciśnienie bez potwierdzenia temperatury nie opisuje wprost skutecznych warunków procesu. Odpowiedź "uzyskania właściwej temp." również jest niepełna, ponieważ w autoklawie temperatura jest powiązana z warunkami pary i ciśnieniem w komorze; w praktyce liczy się pełny zestaw parametrów procesu. Odpowiedź "włączenia aparatu" jest błędna, bo obejmuje także fazy przygotowawcze (nagrzewanie/odpowietrzanie) i nie odróżnia czasu cyklu od czasu ekspozycji.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać rozróżnienie: czas cyklu (od startu do końca, łącznie z suszeniem) oraz czas ekspozycji (utrzymanie parametrów sterylizacji).
