W farmakokinetyce etap wchłaniania oznacza przejście substancji leczniczej z miejsca podania do krążenia ogólnego. Dlatego jego znaczenie zależy od drogi podania.
Odpowiedź "dożylnym" jest właściwa, ponieważ przy podaniu dożylnym lek znajduje się od razu w łożysku naczyniowym. W praktyce nie ma klasycznego etapu wchłaniania (nie trzeba pokonać bariery skóry, mięśnia ani przewodu pokarmowego), więc czas "wchłaniania" nie determinuje początku działania. O szybkości efektu decydują raczej inne czynniki, np. tempo wstrzyknięcia/infuzji, dystrybucja do tkanek i wiązanie z białkami.
Dlaczego pozostałe drogi nie pasują:
- "podskórnym" – lek musi zostać wchłonięty z tkanki podskórnej do naczyń (zwykle wolniej niż i.m.), a perfuzja miejsca podania i właściwości leku istotnie wpływają na czas początku działania.
- "domięśniowym" – choć często szybciej niż s.c., nadal zachodzi wchłanianie z mięśnia do krwi, zależne m.in. od ukrwienia i postaci leku (np. preparaty depot).
- "doustnym" – wchłanianie z przewodu pokarmowego jest jednym z kluczowych etapów; dodatkowo znaczenie ma rozpuszczanie, pasaż jelitowy oraz możliwy efekt pierwszego przejścia, co może opóźniać lub zmniejszać dostępność leku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "czasu wchłaniania", najpierw ustal, czy dana droga w ogóle wymaga przenikania przez barierę do krwi. Podanie dożylne tę fazę omija, więc jest typową odpowiedzią w tego typu zadaniach.
