Drobne cząstki zawieszone i koloidalne w wodach powierzchniowych (często o bardzo małej średnicy) są stabilne w zawieszeniu i silnie rozpraszają światło, przez co powodują mętność. Mogą też współodpowiadać za barwę, zwłaszcza gdy wiążą substancje barwne lub same mają właściwości optyczne.
Koagulacja to proces, w którym wprowadza się środek koagulujący (koagulant), aby zneutralizować ładunki powierzchniowe cząstek koloidalnych i przerwać ich stabilizację. Dzięki temu cząstki zaczynają się zderzać i łączyć w większe agregaty (kłaczki). W praktyce koagulacja jest często uzupełniana przez flokulację (łagodne mieszanie sprzyjające narastaniu kłaczków), a następnie przez separację w kolejnych etapach, np. sedymentację i filtrację.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Strącanie dotyczy głównie wytrącania z roztworu trudno rozpuszczalnych związków na skutek reakcji chemicznej. Może być wykorzystywane w oczyszczaniu ścieków (np. usuwanie fosforu), ale nie jest typowym, najbardziej właściwym określeniem dla usuwania koloidów powodujących mętność wody.
- Ekstrakcja polega na przechodzeniu składnika do innej fazy (najczęściej do rozpuszczalnika). To proces stosowany do wybranych zanieczyszczeń rozpuszczonych, a nie do usuwania drobnych cząstek zawieszonych rozpraszających światło.
- Cedzenie jest prostą separacją mechaniczną przez sito/siatkę. Działa dla większych cząstek, natomiast koloidy i bardzo drobne zawiesiny przechodzą przez takie przegrody, dlatego nie usuwa skutecznie przyczyny mętności.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się hasła "bardzo mała średnica", "utrudnianie przenikania światła", "mętność" – najczęściej chodzi o cząstki koloidalne i etap koagulacji (często wraz z flokulacją) jako klucz do ich usunięcia.
