Czek obcy to czek otrzymany od kontrahenta (np. odbiorcy) w rozliczeniu wcześniej wykazanej należności. Z punktu widzenia bilansu jest to więc składnik majątku (aktywów), bo daje prawo do otrzymania środków pieniężnych po realizacji w banku.
W prezentacji bilansowej kluczowe jest kryterium terminu płatności (zapadalności): jeżeli czek jest płatny w ciągu 3 miesięcy od daty wystawienia, ma bardzo wysoką płynność i jest traktowany jak ekwiwalent gotówki. Dlatego w bilansie ujmuje się go w aktywach obrotowych jako inne środki pieniężne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "należność" – to częsty błąd wynikający z utożsamiania czeku z nieopłaconą fakturą. W praktyce otrzymanie czeku powoduje zmniejszenie należności od odbiorcy (rozrachunków), a pojawia się inny składnik aktywów: czek jako środek pieniężny/ekwiwalent.
- "kapitał obcy" – kapitały i zobowiązania są pasywami (źródłami finansowania), a czek obcy jest aktywem (składnikiem majątku). Nie można więc klasyfikować go po stronie pasywów.
- "kapitał własny" – analogicznie, kapitał własny to pasywa i odzwierciedla źródło finansowania majątku, a nie konkretny instrument płatniczy otrzymany od kontrahenta.
Warto zapamiętać praktyczną regułę egzaminacyjną: do 3 miesięcy → "inne środki pieniężne" (ekwiwalent gotówki), a powyżej 3 miesięcy → klasyfikacja w aktywach finansowych krótkoterminowych (inwestycjach). W tym zadaniu warunek "do 3 miesięcy" przesądza o właściwej pozycji.
