Oględziny linii napowietrznej wysokiego napięcia są podstawową formą kontroli stanu technicznego w eksploatacji. Ich celem jest wczesne wykrycie nieprawidłowości, zanim przerodzą się w awarię lub zdarzenie niebezpieczne. W praktyce podczas oględzin zwraca się uwagę m.in. na stan słupów i fundamentów, przewodów, izolatorów, osprzętu, połączeń, a także na ślady przegrzań, uszkodzeń mechanicznych, korozji czy skutków oblodzenia i wichur.
Odpowiedź "Nie rzadziej niż raz na dwa lata." wskazuje minimalną częstotliwość oględzin okresowych dla linii o napięciu znamionowym 110 kV. Sformułowanie "nie rzadziej" jest istotne: oznacza, że oględziny mogą być wykonywane częściej (np. po silnych wichurach, oblodzeniu, pożarach, pracach w pobliżu pasa technologicznego), ale nie powinny wypadać rzadziej niż podany interwał.
- Odpowiedź "Nie rzadziej niż dwa razy w roku." opisuje interwał bardzo częsty. Taka częstotliwość bywa spotykana w kontrolach doraźnych lub na odcinkach szczególnie narażonych, ale jako ogólna minimalna zasada dla całej linii 110 kV jest zbyt restrykcyjna.
- Odpowiedź "Nie częściej niż raz na trzy lata." jest odwrócona logicznie względem wymagań eksploatacyjnych. "Nie częściej" ogranicza maksymalną częstotliwość (zakazuje częstszych oględzin), co jest sprzeczne z ideą bezpieczeństwa i z praktyką, gdzie kontrole doraźne mogą być potrzebne.
- Odpowiedź "Nie częściej niż raz na pięć lat." ma ten sam błąd logiczny ("nie częściej"), a dodatkowo wskazuje bardzo długi odstęp, który nie odpowiada typowej organizacji utrzymania linii WN.
W zadaniach egzaminacyjnych warto rozróżniać: oględziny (czynności obserwacyjne), przeglądy (szerszy zakres czynności) oraz pomiary i badania diagnostyczne (np. specjalistyczne badania stanu izolacji czy połączeń). Każdy z tych poziomów może mieć inną periodyczność.
