Sygnał zgłoszenia centrali abonenckiej to ton słyszany po podniesieniu słuchawki, zanim abonent zacznie wybierać numer. Jego zadaniem jest jednoznaczne poinformowanie użytkownika, że tor jest zestawiony do centrali i można wprowadzać cyfry (DTMF lub impulsy). W praktyce serwisowej obecność tego tonu jest prostym testem: jeśli po podniesieniu słuchawki nie ma sygnału zgłoszenia, diagnostyka obejmuje m.in. sprawdzenie pary abonenckiej, zasilania linii, portu abonenckiego oraz konfiguracji urządzeń pośredniczących.
Odpowiedź "425 Hz" wskazuje typową częstotliwość tonu zgłoszenia w rozwiązaniach klasycznej telefonii analogowej. Jest to parametr sygnału tonowego, a nie pasmo transmisyjne mowy. Dlatego właśnie ta wartość jest kojarzona z sygnałami akustycznymi centrali, a nie z właściwościami kanału rozmównego.
- "50 Hz" jest częstą pułapką, bo 50 Hz kojarzy się z siecią energetyczną. W telefonii ton zgłoszenia nie ma związku z częstotliwością sieci zasilającej.
- "25 Hz" bywa kojarzone z innymi sygnałami/układami sterowania lub historycznymi rozwiązaniami, ale nie jest typową wartością tonu zgłoszenia centrali abonenckiej w klasycznym ujęciu egzaminacyjnym.
- "3 400 Hz" odpowiada górnej granicy pasma toru mowy w telefonii (w przybliżeniu), jednak to nie jest częstotliwość pojedynczego tonu. Mylenie pasma (zakresu częstotliwości) z częstotliwością tonu to częsty błąd.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu występuje słowo "sygnał" oraz "częstotliwość" i dotyczy to stanów linii (zgłoszenia, zajętości, dzwonienia), zwykle chodzi o tony sygnalizacyjne centrali. Gdy mowa o "paśmie" lub "torze mowy", wtedy rozpatruje się zakres częstotliwości, a nie pojedynczą wartość tonu.
