Po przybyciu do obiektu chronionego po alarmie włamaniowym grupa interwencyjna zastaje osobę uciekającą przez okno z wynoszonym mieniem (monitor). Taki układ okoliczności oznacza wysokie prawdopodobieństwo, że jest to sprawca czynu zabronionego oraz że będzie próbował oddalić się z miejsca zdarzenia.
Dlaczego właściwe jest ujęcie i przekazanie Policji?
Priorytetem w interwencji jest przerwanie zdarzenia, niedopuszczenie do ucieczki oraz zabezpieczenie mienia i miejsca zdarzenia. Ujęcie osoby (w praktyce: zatrzymanie jej na miejscu do czasu przyjazdu Policji, z zachowaniem bezpieczeństwa) realizuje te cele. Dodatkowo umożliwia szybkie przekazanie sprawcy i informacji o zdarzeniu właściwym służbom.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wylegitymować w celu ustalenia tożsamości – w sytuacji dynamicznej ucieczki legitymowanie jest czynnością wtórną. Próba formalnego ustalania danych bez ujęcia zwiększa ryzyko, że osoba zbiegnie, a mienie nie zostanie odzyskane.
- Wezwać do zachowania zgodnego z prawem – to zbyt ogólne i mało skuteczne. Samo wezwanie zwykle nie zatrzyma osoby uciekającej z łupem i nie rozwiązuje problemu zabezpieczenia mienia.
- Wezwać do opuszczenia obiektu – w praktyce oznaczałoby pozwolenie na ucieczkę. Jest sprzeczne z celem interwencji po alarmie włamaniowym, bo nie przeciwdziała wynoszeniu mienia i nie zabezpiecza sprawcy do czasu przyjazdu Policji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się alarm, ucieczka i wynoszenie mienia, najczęściej testowanym "pierwszym wyborem" jest czynność, która realnie zatrzymuje sprawcę i umożliwia przekazanie Policji. Czynności formalne (np. ustalanie tożsamości) rozważa się dopiero po opanowaniu sytuacji.
