W instalacji solarnej sterownik porównuje temperatury (np. kolektora i zasobnika), aby zdecydować o pracy pompy i zabezpieczeniach. Kluczowe jest więc, by czujnik w kolektorze mierzył temperaturę czynnika roboczego (medium w obiegu), a nie jedynie temperaturę obudowy czy powietrza przy kolektorze.
Najbardziej typowym i technicznie uzasadnionym miejscem montażu jest tulejka (kieszeń) pomiarowa znajdująca się w elemencie hydraulicznym kolektora, takim jak złącze krzyżowe. Tulejka zapewnia:
- dobry kontakt cieplny czujnika z metalowym elementem mającym bezpośredni kontakt z czynnikiem,
- powtarzalny punkt pomiarowy (ważne w serwisie i diagnostyce),
- mniejszy wpływ warunków zewnętrznych (wiatr, promieniowanie, nagrzewanie obudowy),
- ochronę czujnika przed uszkodzeniem mechanicznym i wilgocią.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Na jego powierzchni w dolnej części" oraz "na jego powierzchni w górnej części" – pomiar na powierzchni kolektora (obudowie/poszyciu) może odzwierciedlać temperaturę elementów konstrukcyjnych, nagrzewanych promieniowaniem i chłodzonych wiatrem. To prowadzi do błędów i niestabilnych wskazań, a nie do pomiaru temperatury czynnika.
- "Na rurze odprowadzającej czynnik grzewczy z kolektora" – w praktyce jest to pomiar pośredni, zależny od strat ciepła na rurze, izolacji i warunków zewnętrznych. Może też mieć większą bezwładność i opóźnienie względem warunków w kolektorze, co pogarsza działanie automatyki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy temperatury czynnika, szukaj odpowiedzi związanej z tuleją/kieszenią pomiarową w elemencie hydraulicznym, a nie z montażem "na zewnątrz" kolektora.
