PTC (Positive Temperature Coefficient) to termistor, czyli element, którego oporność zależy od temperatury. Kluczowa cecha PTC polega na tym, że w swoim typowym zakresie pracy ma dodatni temperaturowy współczynnik rezystancji, czyli: gdy temperatura rośnie, to oporność rośnie.
W praktyce (także w zastosowaniach motoryzacyjnych) oznacza to, że przy nagrzewaniu czujnika lub elementu PTC miernik rezystancji powinien pokazywać coraz większą wartość. Ta zależność jest podstawą interpretacji odczytów podczas diagnostyki: jeśli przy wzroście temperatury oporność nie rośnie (albo maleje), to może wskazywać na użycie innego typu elementu (np. NTC) lub na uszkodzenie czujnika/połączeń.
Odpowiedź "oporność na niższą" jest błędna, ponieważ opisuje zachowanie charakterystyczne dla termistora NTC (Negative Temperature Coefficient), w którym oporność zwykle maleje wraz ze wzrostem temperatury.
Odpowiedź "częstotliwość na wyższą" jest błędna, bo sam termistor PTC nie jest źródłem sygnału częstotliwościowego. Częstotliwość dotyczy zwykle sygnałów generowanych przez układy oscylatorów lub czujniki indukcyjne/Halla w określonych aplikacjach, a nie podstawowej wielkości opisującej termistor.
Odpowiedź "pojemność elektryczną na niższą" także jest błędna: pojemność jest parametrem typowym dla kondensatorów i zjawisk pasożytniczych, natomiast czujnik PTC wprost opisuje się zależnością R(T), czyli rezystancji od temperatury.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj parę przeciwstawną: PTC → R rośnie, NTC → R maleje. Wtedy pytania o "kierunek zmiany" da się rozwiązać natychmiast.
