W środowisku szpitalnym drobnoustroje mogą rozprzestrzeniać się nie tylko podczas bezpośrednich czynności przy pacjencie, ale również pośrednio – przez skażone ręce, rękawiczki, fartuch, telefon, wózki, klamki, poręcze, baseny, termometry, pojemniki na odpady czy bieliznę. Z tego powodu personel, w tym opiekun medyczny, ma realny wpływ na ryzyko zakażeń związanych z opieką zdrowotną.
Odpowiedź "Tak, nawet jeśli nie ma bezpośredniego kontaktu z pacjentem" jest poprawna, bo brak kontaktu bezpośredniego nie oznacza braku ryzyka. Wystarczy, że osoba wykonuje czynności w otoczeniu pacjenta (np. sprzątanie pomocnicze, transport materiałów, wynoszenie odpadów, wymiana bielizny, przygotowanie sprzętu) i nie stosuje zasad takich jak higiena rąk, zmiana rękawic, właściwa dezynfekcja, segregacja odpadów czy ochrona odzieży.
Odpowiedź "Tak, ale tylko jeśli ma bezpośredni kontakt z pacjentem" jest błędna, bo pomija transmisję pośrednią, która w praktyce jest jedną z najczęstszych dróg szerzenia się drobnoustrojów w placówkach.
Odpowiedź "Nie, opiekun medyczny nie przyczynia się do rozprzestrzeniania drobnoustrojów" jest błędna, ponieważ każdy pracownik poruszający się między strefami czystymi i brudnymi może przenosić drobnoustroje, jeśli nie stosuje standardowych środków ostrożności.
Odpowiedź "Nie, jeśli regularnie myje ręce" także jest błędna: mycie lub dezynfekcja rąk jest kluczowe, ale nie zastępuje całego zestawu procedur (np. prawidłowego użycia ŚOI, zasad dekontaminacji sprzętu, bezpiecznego postępowania z bielizną i odpadami, unikania dotykania twarzy, zachowania reżimu czystości). Egzaminacyjnie warto pamiętać: ryzyko transmisji = kontakt z otoczeniem + naruszenie procedur, nie tylko "kontakt z pacjentem".
