Robotnice wytwarzają wosk dzięki gruczołom woskowym (związanym z wiekiem i fizjologią pszczoły). Aby gruczoły te były silnie rozwinięte, pszczoły muszą mieć zapewniony dostęp do składników odżywczych, które są budulcem tkanek, a nie tylko źródłem energii.
Pyłek jest podstawowym pokarmem białkowym pszczół. Dostarcza białka, aminokwasów, witamin i składników mineralnych, które są potrzebne do rozwoju gruczołów oraz ogólnej kondycji młodych robotnic. W praktyce w ulu pyłek bywa przerabiany i magazynowany jako pierzga, ale kierunek żywienia pozostaje ten sam: komponent białkowy jest kluczowy.
Odpowiedzi typu miód, syrop i kand odnoszą się głównie do pokarmów węglowodanowych. One są bardzo ważne, bo dostarczają energii do lotu, ogrzewania gniazda i pracy, jednak mają ograniczoną wartość jako "materiał budulcowy" do rozwoju gruczołów. Z tego powodu samo karmienie cukrem może utrzymać rodzinę energetycznie, ale nie zastępuje dostępu do pyłku, gdy celem jest silny rozwój fizjologiczny młodych robotnic.
Typowe nieporozumienie polega na założeniu, że skoro wosk jest "produktem energiochłonnym", to wystarczy podać dużo cukru. W rzeczywistości do prawidłowego rozwoju narządów i gruczołów potrzebne są także składniki białkowe. Dlatego w pytaniu o rozwój gruczołów woskowych właściwą odpowiedzią jest pyłek, a nie pokarmy cukrowe.
