Oznaczenia ITE i ITC odnoszą się do stylu (konstrukcji) aparatu słuchowego wykonywanego indywidualnie, czyli do tego, gdzie w uchu znajduje się obudowa oraz jak duża część małżowiny/przewodu jest zajęta przez aparat.
ITE (in-the-ear) to aparat wewnątrzuszny, który typowo wypełnia całą jamę muszli małżowiny. Z tego powodu jest zwykle większy, łatwiejszy w obsłudze (np. wkładanie/wyjmowanie, elementy sterujące) i częściej bardziej widoczny niż głębiej osadzone konstrukcje.
ITC (in-the-canal) to aparat, który jest mniejszy i jest osadzony bardziej "kanałowo", tzn. część obudowy znajduje się w obrębie przewodu słuchowego zewnętrznego, a w jamie muszli pozostaje tylko fragment. Skutkuje to zazwyczaj większą dyskrecją w porównaniu z ITE.
Dlatego prawidłowe jest stwierdzenie, że ITE wypełnia całą muszlę małżowiny, a ITC jest mniejszy i tylko częściowo widoczny w jamie muszli.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ:
- Odwracają cechy (przypisują ITC "całą muszlę", a ITE "mniejszy"). To typowa pomyłka skrótów.
- Opisują aparat całkowicie schowany w kanale jako ITE lub ITC. Taki opis pasuje raczej do konstrukcji typu CIC/IIC (głębiej wewnątrzkanałowych), a nie do standardowego rozumienia ITE/ITC.
W praktyce egzaminacyjnej warto kojarzyć: ITE = więcej w uchu zewnętrznym (muszla), ITC = bardziej w kanale (mniejszy).
