W salonie fryzjerskim w ujęciu BHP rozróżnia się odzież zabiegową i odzież ochronną, bo pełnią inne funkcje.
Odzież zabiegowa to odzież robocza noszona przez pracowników podczas wykonywania usług. Jej zadaniem jest przede wszystkim:
- ochrona skóry i ubrania własnego przed zabrudzeniem (np. włosy, kosmetyki),
- utrzymanie higieny i profesjonalnego wyglądu,
- ułatwienie organizacji pracy (łatwiejsze pranie/dezynfekcja, wymiana).
Odzież ochronna to środki ochrony indywidualnej (ŚOI), które mają chronić przed konkretnym zagrożeniem występującym przy pracy, np. podczas koloryzacji lub rozjaśniania. Przykłady to rękawice ochronne przy pracy z chemikaliami oraz specjalistyczne fartuchy odporne na działanie preparatów. Kluczowe jest to, że odzież ochronna jest dobierana do czynnika szkodliwego, a nie tylko do wymogu estetyki.
Stwierdzenie, że różnica polega wyłącznie na czasie noszenia, jest nieprecyzyjne: o klasyfikacji decyduje przede wszystkim funkcja i poziom ochrony. Również różnicowanie "tylko materiałem" jest błędne, bo materiał jest konsekwencją wymagań ochronnych, a nie jedynym kryterium. Teza, że nie ma różnicy, prowadzi do złego doboru zabezpieczeń, np. pominięcia rękawic przy zabiegach chemicznych.
W praktyce: pracownik zwykle pracuje w odzieży zabiegowej, a w razie narażenia na chemikalia lub inne zagrożenia zakłada dodatkowo odzież/elementy ochronne jako ŚOI.
