Elastyczność popytu to miara wrażliwości wielkości popytu na zmianę określonego czynnika. W praktyce ekonomicznej najczęściej bada się dwa klasyczne przypadki:
- Elastyczność cenową popytu – pokazuje, jak zmieni się ilość kupowanego dobra, gdy zmieni się jego cena (przy założeniu pozostałych warunków niezmienionych).
- Elastyczność dochodową popytu – pokazuje, jak reaguje popyt na zmianę dochodu konsumenta.
Dlatego odpowiedź "cena i dochód" jest właściwa: wskazuje dwie typowe zmienne, względem których opisuje się elastyczność popytu.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne w takim sformułowaniu? Odpowiedź "cena i popyt" miesza pojęcia: popyt jest wielkością, której wrażliwość mierzymy, a nie czynnikiem wyjaśniającym elastyczność w tym podstawowym ujęciu. Podobnie "cena i podaż" wprowadza stronę podażową rynku; podaż wpływa na równowagę rynkową, ale nie jest standardową zmienną, względem której definiuje się podstawowe miary elastyczności popytu. Z kolei "dochód i podaż" pomija cenę, która jest kluczowym czynnikiem przy najczęściej omawianej elastyczności cenowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pada "elastyczność popytu", to najpierw ustal, względem czego ma być mierzona (cena, dochód, cena innego dobra). Gdy odpowiedzi zawierają pojęcia "popyt" lub "podaż" jako rzekome czynniki, często jest to pułapka terminologiczna.
