W BHP przyjmuje się podział czynników występujących w procesie pracy m.in. na niebezpieczne, szkodliwe i uciążliwe. Kluczowe jest powiązanie rodzaju czynnika z typowym skutkiem dla pracownika.
Odpowiedź "niebezpieczne" jest właściwa, ponieważ czynniki niebezpieczne to takie, których oddziaływanie może prowadzić do nagłego urazu (zwykle w krótkim czasie), np. w wyniku kontaktu z ruchomymi elementami maszyn, spadania przedmiotów, ostrych krawędzi, porażenia czy upadku.
Odpowiedź "psychofizyczne" nie pasuje do definicji urazu jako skutku bezpośredniego działania czynnika stwarzającego zagrożenie wypadkowe. Obciążenia psychofizyczne (np. monotonia, tempo pracy, stres) mogą zwiększać ryzyko błędu człowieka, ale zwykle działają pośrednio, a nie jako bezpośrednia przyczyna urazu.
Odpowiedź "uciążliwe i szkodliwe" jest zbyt szeroka i nieprecyzyjna. Czynniki szkodliwe częściej prowadzą do pogorszenia zdrowia w czasie (np. hałas, pyły, substancje chemiczne), a uciążliwe głównie obniżają komfort lub wydolność pracy (np. niewygodna pozycja, mikroklimat), nie muszą natomiast skutkować urazem.
Odpowiedź "społeczne" odnosi się do relacji i organizacji (np. konflikty, styl zarządzania). Takie czynniki mogą wpływać na dobrostan i zachowania, ale zwykle nie są klasyfikowane jako bezpośrednie czynniki powodujące uraz mechaniczny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "uraz" lub "wypadek", najczęściej chodzi o kategorię niebezpieczną. Jeśli mowa o chorobie rozwijającej się w czasie, częściej o czynnikach szkodliwych.
