W cyklu drążenia chodnika węglowego wyróżnia się czynności, które bezpośrednio warunkują możliwość prowadzenia postępu robót oraz utrzymanie wyrobiska w stanie bezpiecznym. Za taką czynność kluczową przyjmuje się stawianie obudowy, ponieważ obudowa zabezpiecza strop i ociosy, stabilizuje wyrobisko i umożliwia dalsze prowadzenie prac w przodku. W praktyce organizacji robót jest to etap, po którym możliwe jest bezpieczne wykonywanie kolejnych działań i utrzymanie ciągłości drążenia.
Odpowiedź "opylanie przodka" dotyczy ograniczania zapylenia i działań profilaktycznych (związanych z warunkami pracy oraz bezpieczeństwem), ale jest to czynność pomocnicza względem samego cyklu technologicznego drążenia. "Transport materiałów" wspiera logistykę (dostarczenie obudowy, narzędzi, elementów instalacji), jednak nie jest etapem definiującym cykl postępu w ujęciu czynności zasadniczej. Z kolei "przedłużanie lutniociągu" jest elementem organizacji przewietrzania i zapewnienia dopływu powietrza do przodka, ale również pełni funkcję wspomagającą — jego wykonanie umożliwia utrzymanie właściwych warunków, nie jest jednak wskazywane jako czynność zasadnicza w klasyfikacji etapów cyklu drążenia.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowo "zasadnicza": zwykle oznacza ono czynność główną, bez której postęp robót (i możliwość dalszego bezpiecznego drążenia) nie może być utrzymany. Działania BHP i logistyczne są niezbędne w praktyce, ale w tego typu pytaniach najczęściej są kwalifikowane jako pomocnicze.
