Pojęcie utrzymania higieny lasu jest w praktyce łączone z działaniami sanitarnymi, czyli takimi, które mają ograniczyć źródła zagrożeń biotycznych (zwłaszcza owadów rozwijających się w drewnie oraz niektórych patogenów) poprzez usuwanie lub neutralizowanie materiału stanowiącego bazę żerową i lęgową. Dlatego poprawne są czynności: korowanie i usuwanie drewna zasiedlonego oraz wykładanie drzew pułapkowych. Pierwszy element zmniejsza możliwość dalszego rozwoju populacji owadów pod korą, a drugi pozwala celowo "ściągnąć" szkodniki na wyznaczony materiał i następnie go usunąć.
Odpowiedź z elementami typu zabezpieczanie pniaków i pułapki feromonowe może kojarzyć się z ochroną lasu, ale miesza różne grupy działań: część z nich dotyczy monitoringu lub zabiegów technicznych, które nie stanowią klasycznego zestawu "higieny lasu" w ujęciu sanitarnym. Z kolei wykładanie drzew ogryzowych i zabezpieczanie upraw repelentem odnosi się głównie do ograniczania szkód od zwierzyny (ochrona upraw), a nie do higieny sanitarnej drzewostanu związanej z zasiedleniem przez owady.
Propozycja chemicznego zwalczania owadów i patogenów grzybowych jest zbyt ogólna i nie opisuje typowego, podstawowego zakresu higieny lasu rozumianej jako zabiegi porządkowo-sanitarne. W praktyce nacisk kładzie się na metody organizacyjne i sanitarne (usunięcie materiału zasiedlonego, prace terminowe), a nie na ujęcie "chemiczne" jako domyślną czynność higieniczną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w odpowiedzi słowa "zasiedlone drewno", "drzewa pułapkowe", "usuwanie materiału", zwykle są to typowe skojarzenia z higieną/sanitarnością w ochronie lasu. Natomiast repelenty i drzewa ogryzowe kierują na temat ochrony upraw przed zwierzyną.
