W relacyjnych bazach danych zmiana struktury tabeli (czyli jej schematu) jest realizowana poleceniami z grupy DDL (Data Definition Language). Do modyfikowania istniejącej tabeli służy polecenie ALTER TABLE.
Aby usunąć pojedynczą kolumnę, typowa i poprawna składnia to użycie klauzuli DROP COLUMN. Taka operacja:
- usuwa definicję kolumny z tabeli,
- powoduje utratę danych przechowywanych w tej kolumnie,
- może wymagać wcześniejszego usunięcia zależności (np. indeksów, ograniczeń, widoków) w zależności od systemu.
Odpowiedź "ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN wynagrodzenie;" jest właściwa, ponieważ jednoznacznie wskazuje: modyfikację tabeli pracownicy oraz usunięcie kolumny wynagrodzenie.
Pozostałe propozycje są błędne z powodów składniowych i znaczeniowych:
- "ALTER TABLE pracownicy DELETE wynagrodzenie;" – słowo kluczowe DELETE w SQL służy do usuwania wierszy (rekordów) z tabeli, a nie do usuwania kolumn. Dodatkowo wymaga zwykle klauzuli FROM/WHERE zgodnej z danym dialektem.
- "DROP TABLE pracownicy DELETE COLUMN wynagrodzenie;" – DROP TABLE usuwa całą tabelę, a łączenie tego z "DELETE COLUMN" nie stanowi poprawnej konstrukcji SQL. To miesza dwie różne operacje.
- "ALTER TABLE pracownicy DELETE COLUMN wynagrodzenie;" – mimo że w języku naturalnym brzmi sensownie, w standardowej składni SQL usuwa się kolumnę przez DROP COLUMN, nie przez "DELETE COLUMN".
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj rozróżnienie DROP (usuwa obiekt lub jego część ze schematu, np. tabelę/kolumnę) oraz DELETE (usuwa dane–wiersze). To najczęstsza pułapka w pytaniach o DDL/DML.
