Inwentaryzacja geodezyjna (w praktyce najczęściej rozumiana jako inwentaryzacja powykonawcza) służy udokumentowaniu tego, jak obiekt faktycznie został zrealizowany w przestrzeni oraz czy jego położenie i podstawowe cechy geometryczne są zgodne z dokumentacją, w tym z projektem zagospodarowania terenu i ustaleniami decyzji administracyjnych.
Dlatego analizie zgodności podlegają przede wszystkim dane, które geodeta potrafi jednoznacznie pozyskać z pomiaru i porównać z projektem:
- Usytuowanie na działce – czyli położenie obiektu względem granic, osi, punktów odniesienia i innych elementów zagospodarowania; to kluczowy element kontroli.
- Wymiary – rozumiane jako gabaryty w rzucie (np. szerokość/długość w terenie) wynikające z geometrii obiektu; mogą być weryfikowane na podstawie pomiaru.
- Liczba kondygnacji – jest cechą opisywaną w dokumentacji budowlanej; w kontekście zgodności bywa rozpatrywana jako element zgodności "co do cech obiektu", choć jej weryfikacja ma charakter bardziej opisowy niż stricte pomiarowy.
Odpowiedź "Kubatura" jest poprawna, ponieważ kubatura to parametr objętościowy wyznaczany z danych projektowych/architektonicznych (obliczenia na podstawie bryły i przyjętych zasad liczenia). Nie jest to typowy rezultat geodezyjnej kontroli zgodności z PZT i pozwoleniem, które koncentrują się na przestrzennym usytuowaniu i podstawowych gabarytach.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo odnoszą się do cech, które mogą mieć znaczenie dla oceny zgodności realizacji z projektem i decyzją (zwłaszcza położenie obiektu na działce oraz jego wymiary). Częstym błędem na egzaminie jest założenie, że każdy parametr z dokumentacji budowlanej automatycznie jest przedmiotem geodezyjnej analizy – w praktyce geodeta weryfikuje głównie to, co wynika bezpośrednio z pomiaru i ma wpływ na zagospodarowanie terenu.
