Tabliczka znamionowa silnika podaje zwykle dwa zestawy parametrów, odpowiadające dwóm sposobom połączenia uzwojeń: trójkąt (Δ) i gwiazda (Y). W tym typie silnika spotyka się zapis w postaci dwóch napięć (np. 220/380 V) oraz dwóch prądów (np. 12,0/6,9 A). Zasada odczytu jest taka, że:
- dla Δ przypisany jest niższy z podanych poziomów napięcia (tu 220 V) i jednocześnie wyższy prąd znamionowy (tu 12,0 A),
- dla Y przypisany jest wyższy poziom napięcia (tu 380 V) i niższy prąd znamionowy (tu 6,9 A).
Pytanie dotyczy pomiaru prądu znamionowego przy połączeniu w trójkąt, więc wartością odniesienia jest 12,0 A.
Następnie trzeba dobrać zakres amperomierza. W praktyce przyrząd dobiera się tak, aby jego zakres był większy od przewidywanej wartości mierzonej (nie może być "na styk", bo grozi to przekroczeniem zakresu i błędem/ryzykiem uszkodzenia). Dla 12,0 A najbliższy typowy zakres powyżej tej wartości to 15 A. Dodatkowo dobra praktyka pomiarowa zakłada, że wartość mierzona powinna wypadać w środkowej części skali; 12,0 A na zakresie 15 A to ok. 80% skali, co jest akceptowalne.
Trzeci element to rodzaj prądu: symbol ~ oraz częstotliwość 50 Hz oznaczają, że silnik jest zasilany prądem przemiennym. Dlatego poprawny jest wybór amperomierza 15 A prądu przemiennego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 7,5 A AC – zakres za mały, bo prąd 12,0 A przekroczy możliwości przyrządu.
- 15 A DC – dobry zakres liczbowy, ale niewłaściwy rodzaj prądu (silnik pracuje na AC).
- 7,5 A DC – jednocześnie za mały zakres i zły rodzaj prądu.