W dokumentowaniu sprzedaży usług (także w biurze podróży rozliczającym sprzedaż w procedurze marży) istotne jest, aby na fakturze znalazły się dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować sprzedawcę jako podatnika. W praktyce obrotu gospodarczego taką funkcję spełnia numer identyfikacji podatkowej, dlatego odpowiedź "NIP." jest właściwa.
Odpowiedź "REGON." bywa mylona z danymi wymaganymi na fakturze, ponieważ REGON jest często używany w dokumentach firmowych. Jest to jednak identyfikator o charakterze głównie ewidencyjno-statystycznym, a nie podstawowy numer służący do rozliczeń podatkowych na fakturach.
Odpowiedzi "rachunku bankowego." oraz "rachunku walutowego." odwołują się do danych płatniczych. Tego typu informacje mogą pojawiać się na fakturach jako ułatwienie dla odbiorcy przy przelewie, ale nie stanowią numeru identyfikującego touroperatora jako podatnika. Z perspektywy wymogów formalnych są to dane dodatkowe i nie zastępują identyfikacji sprzedawcy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "powinny zawierać numer…", najpierw ustal, czy chodzi o identyfikację podmiotu (wtedy wybierasz numer identyfikacyjny), czy o płatność (wtedy numer rachunku). To ogranicza typowe pomyłki wynikające ze skojarzenia faktury wyłącznie z przelewem.
