W żywieniu bydła dawkę pokarmową bilansuje się przede wszystkim pod kątem energii i białka (a także włókna, makro- i mikroelementów). Świeża zielonka (trawa, motylkowate, mieszanki) jest paszą objętościową, która często wnosi do dawki dużo białka oraz sporo wody i włókna, natomiast jej koncentracja energii w przeliczeniu na suchą masę i praktyczna "dostępność energii" w dawce mogą być niewystarczające w stosunku do potrzeb zwierzęcia (zwłaszcza przy wysokiej produkcji).
Dlatego typowym uzupełnieniem dawki opartej na świeżej zielonce są pasze energetyczne, czyli bogate w węglowodany (np. ziarno zbóż, śruty zbożowe, kiszonka z kukurydzy jako komponent energetyczny dawki). Węglowodany są podstawowym źródłem energii dla mikroorganizmów żwacza i pośrednio dla krowy, co pomaga utrzymać właściwy bilans energia–białko.
- "w węglowodany." – jest właściwe, bo odpowiada na potrzebę podniesienia energii w dawce przy żywieniu zielonką.
- "w tłuszcz." – tłuszcz bywa dodatkiem zwiększającym koncentrację energii, ale nie jest standardowym, pierwszoplanowym uzupełnieniem dawki opartej na świeżej zielonce; nadmiar tłuszczu może też pogarszać fermentację w żwaczu.
- "w witaminy." – zielonka zazwyczaj jest dobrym źródłem wielu witamin; ponadto witaminy to dodatki "mikro", a pytanie dotyczy typowego kierunku bilansowania podstawowych składników dawki.
- "w białko." – to częsty błąd intuicyjny: zielonka zwykle wnosi sporo białka, więc dokładanie pasz białkowych nie rozwiązuje problemu niedoboru energii i może pogłębić niekorzystny stosunek energia–białko.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się zielonka, przeanalizuj, czy problemem jest energia (często uzupełnia się ją paszami węglowodanowymi), czy raczej włókno/minerały. Nie wybieraj odpowiedzi "witaminy" bez wyraźnego kontekstu niedoboru.
