W korekcji kształtu głowy fryzurą kluczowe jest rozpoznanie, w której strefie należy zbudować lub odjąć objętość, aby uzyskać prawidłowe proporcje. Deformacja określana jako "siodło" wiąże się z niekorzystnym efektem wizualnym w górnej części bryły głowy, dlatego korekcja dotyczy przede wszystkim strefy śródgłowia.
Odpowiedź "śródgłowia." jest właściwa, ponieważ to ta okolica jest wykorzystywana do kształtowania górnej linii fryzury (budowania podparcia i płynnego przejścia objętości), co pozwala wyrównać optycznie zniekształcenie typu "siodło". W praktyce fryzjer dobiera tam technikę (np. stopniowanie/warstwowanie, kierunki pasm, techniki modelowania), aby uzyskać zamierzony efekt korekcyjny.
Odpowiedź "ciemienia." jest błędna, bo choć strefa ciemieniowa również wpływa na wysokość fryzury, nie jest w tym ujęciu wskazywana jako podstawowy obszar korekcji "siodła"; wybór często wynika z mylenia nazw sąsiadujących stref. Odpowiedź "potyliczne." nie pasuje, ponieważ korekcja potylicy dotyczy przede wszystkim tylnej bryły (np. wypukłości/kształtu tyłu głowy), a nie efektu kojarzonego z "siodłem". Odpowiedź "czołowe." jest nieprawidłowa, bo strefa czołowa służy głównie do kształtowania linii przodu (grzywka, ramy twarzy) i nie rozwiązuje zasadniczego problemu deformacji typu "siodło".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij deformację, potem wskaż strefę, która najsilniej zmienia główną linię bryły widoczną z boku i z góry. Dopiero na końcu dobieraj technikę (objętość, kierunek uczesania, długości warstw).
