Dekretacja dowodu księgowego polega na wskazaniu sposobu jego księgowania. W praktyce oznacza to przypisanie operacji gospodarczej wynikającej z dokumentu do właściwych kont (zgodnie z planem kont jednostki) oraz określenie, po której stronie kont ma się znaleźć zapis (Wn/Ma) i w jakiej korespondencji.
Dlatego odpowiedź "wskazaniu sposobu jego księgowania." jest poprawna: dekretacja jest etapem przygotowania dokumentu do ewidencji księgowej, a jej efektem jest informacja, jak ująć dokument w księgach rachunkowych.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne czynności, które mogą występować w obiegu dokumentów, ale nie są dekretacją:
- "wpisaniu numeru identyfikacyjnego." — numerowanie (np. nadanie numeru dowodu) służy identyfikacji i porządkowi dokumentów. To czynność ewidencyjno‑organizacyjna, a nie decyzja o ujęciu na kontach.
- "sprawdzeniu go pod względem merytorycznym." — kontrola merytoryczna dotyczy zasadności operacji (czy zdarzenie miało miejsce, czy jest zgodne z umową, czy dotyczy właściwego odbiorcy). Nie wskazuje jednak kont księgowych ani stron Wn/Ma.
- "sprawdzeniu go pod względem formalnym i rachunkowym." — kontrola formalna i rachunkowa dotyczy poprawności danych (np. kompletności elementów dowodu, podpisów, obliczeń, sum). To weryfikacja poprawności dokumentu, a nie jego dekretowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się sformułowanie o "sposobie księgowania", "kontach" lub "Wn/Ma", to zwykle odnosi się do dekretacji. Jeśli mowa o "sprawdzeniu" lub "numerze", to częściej dotyczy kontroli lub identyfikacji dokumentu.
