W infrastrukturze podziemnej (studnie kablowe, kanały, tunele oraz odcinki kanalizacji wtórnej) kable OTK muszą być identyfikowalne bez czasochłonnego "dochodzenia" po trasie. Dlatego stosuje się tabliczki identyfikacyjne z czytelnym opisem: co najmniej informacją o właścicielu kabla oraz numerze paszportyzacyjnym linii, czyli identyfikatorze używanym w systemie ewidencji sieci (paszportyzacji).
Kluczowym wymaganiem praktycznym jest widoczność oznaczenia. W warunkach podziemnych często występują: ograniczone oświetlenie, wilgoć, zabrudzenia oraz wiele równolegle prowadzonych kabli i rur. Z tego powodu w praktyce branżowej preferuje się kolory, które "odcinają się" od tła i są łatwe do wypatrzenia podczas oględzin. W tym zestawie zasad/standardzie odpowiedzią właściwą jest kolor żółty.
Dlaczego pozostałe opcje są nieprawidłowe w tym ujęciu:
- Czarny – może być słabiej widoczny w typowych, ciemnych i zabrudzonych przestrzeniach infrastruktury podziemnej; łatwo zlewa się z tłem.
- Niebieski – bywa stosowany w różnych oznaczeniach technicznych, ale nie jest tu wskazanym kolorem tabliczek dla OTK; sam fakt dostępności koloru u producenta nie przesądza o przyjętym standardzie.
- Czerwony – często kojarzony z ostrzeżeniem lub zakazem, jednak w tym pytaniu nie odpowiada przyjętemu kolorowi tabliczek identyfikacyjnych OTK.
Na egzaminie warto zapamiętać, że takie pytania sprawdzają standard identyfikacji (praktykę organizacyjną) oraz rozumienie, po co podaje się właściciela i numer paszportyzacyjny: aby prace utrzymaniowe, naprawy i inwentaryzacja były szybkie i bezpieczne operacyjnie.
