W sekwencyjnych algorytmach sterowania (np. SFC/GRAFCET) przejście między krokami następuje wtedy, gdy spełniony jest warunek przejścia zbudowany ze stanów wejść (tu: czujników C1, C2, C3). Warunek ten jest funkcją logiczną: może wymagać jednoczesnej obecności sygnałów (koniunkcja), dopuszczać alternatywy (alternatywa) oraz zawierać negacje (wymóg, aby jakiś sygnał był w stanie 0).
Aby wskazać poprawny zestaw stanów:
- Najpierw identyfikuje się, które czujniki muszą być aktywne (stan 1), a które muszą być nieaktywne (stan 0), aby przejście 3→4 mogło się uaktywnić.
- Następnie porównuje się to wymaganie z odpowiedziami. Poprawna odpowiedź musi spełniać wszystkie składowe warunku jednocześnie, bo przejście nie "zadziała częściowo".
Odpowiedź "C1 = 0, C2 = 1, C3 = 1" jest zgodna z typową logiką przejścia, w której wymagane są dwa sygnały w stanie 1 oraz jeden sygnał w stanie 0 (negacja). Pozostałe zestawy odpadają, ponieważ w każdym z nich co najmniej jeden wymagany stan wejścia ma wartość przeciwną:
- "C1 = 0, C2 = 1, C3 = 0" nie spełnia wymogu aktywności C3 (C3 ma 0).
- "C1 = 1, C2 = 0, C3 = 1" narusza warunek braku sygnału C1 oraz dodatkowo nie spełnia aktywności C2.
- "C1 = 1, C2 = 0, C3 = 0" nie spełnia jednocześnie kilku warunków (C1 ma 1, C2 ma 0 i C3 ma 0).
Wskazówka egzaminacyjna: przy takich pytaniach warto mentalnie zrobić szybki "checklist": (1) które wejścia mają mieć 1, (2) które mają mieć 0, (3) czy odpowiedź spełnia wszystko naraz. To ogranicza pomyłki wynikające z przeoczenia negacji.
