W ochronie przeciwporażeniowej rozróżnia się m.in. ochronę podstawową (przed dotykiem bezpośrednim) oraz ochronę uzupełniającą, która ma ograniczać ryzyko ciężkich skutków porażenia w sytuacjach awaryjnych lub przy błędach użytkowania. Typowym środkiem ochrony uzupełniającej jest wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) o odpowiednio małym znamionowym prądzie różnicowym IΔn.
Odpowiedź "30 mA" jest właściwa, ponieważ RCD o czułości 30 mA jest powszechnie stosowany do dodatkowej ochrony ludzi w obwodach gniazd wtyczkowych (np. dla narzędzi serwisowych), gdzie wymagane jest szybkie wyłączenie przy pojawieniu się prądu upływu mogącego przepływać przez ciało człowieka.
- "100 mA" jest zbyt dużą wartością dla typowej ochrony uzupełniającej osób. Taki RCD może być spotykany w innych zastosowaniach (np. selektywność, ograniczanie skutków upływów), ale nie jest standardową "czułością osobową".
- "500 mA" to wartość kojarzona raczej z ochroną instalacji (np. ograniczanie ryzyka pożaru od prądów upływu) niż z ochroną człowieka. Przy porażeniu może nie zadziałać dostatecznie wcześnie, by zapewnić wymagany poziom bezpieczeństwa.
- "1 000 mA" (1 A) jest zdecydowanie za duże w kontekście ochrony uzupełniającej. Taki próg nie odpowiada celowi szybkiego odłączenia zasilania przy niewielkich prądach rażeniowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "gniazda wtyczkowe do 32 A" oraz "ochrona uzupełniająca", w praktyce niemal zawsze chodzi o RCD o czułości 30 mA. Pozostałe wartości to typowe dystraktory, które sprawdzają, czy zdający odróżnia ochronę ludzi od ochrony instalacji.