Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) porównuje prąd wypływający przewodem fazowym z prądem powracającym przewodem neutralnym. Jeżeli pojawi się różnica (np. na skutek prądu upływu do ziemi lub przez ciało człowieka), RCD zadziała i odłączy zasilanie.
W pytaniu mowa o ochronie uzupełniającej dla obwodów zasilających gniazda wtyczkowe o prądzie nieprzekraczającym 32 A. Taka ochrona ma ograniczyć skutki porażenia prądem w typowych sytuacjach użytkowania oraz w razie uszkodzeń, które mogą nie zostać wyłączone przez same zabezpieczenia nadprądowe.
Dlatego właściwy jest wyłącznik RCD o znamionowym prądzie różnicowym 30 mA. Jest to wartość "wysokiej czułości", kojarzona właśnie z ochroną uzupełniającą użytkowników instalacji.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe w tym kontekście?
- 100 mA – w praktyce bywa stosowane tam, gdzie celem jest ograniczenie innych zagrożeń (np. ochrona przeciwpożarowa lub selektywność), ale jest to czułość mniejsza niż typowa dla ochrony uzupełniającej osób.
- 500 mA – wartość zdecydowanie zbyt duża dla ochrony uzupełniającej; taki RCD może nie zadziałać dostatecznie szybko przy prądach istotnych z punktu widzenia porażenia.
- 1 000 mA – jeszcze mniejsza czułość; nie spełnia idei ochrony uzupełniającej obwodów gniazd wtyczkowych, bo próg zadziałania jest bardzo wysoki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się sformułowanie "ochrona uzupełniająca" i gniazda wtyczkowe do 32 A, to typowym skojarzeniem jest RCD 30 mA. Wyższe wartości zwykle dotyczą innych celów niż bezpośrednia ochrona użytkownika.
