KWALIFIKACJA MOD3 - STYCZEŃ 2014

PYTANIE NR 4.
Dla potrzeb krawiectwa miarowego pomiaru wysokości krocza dokonuje się przy pomocy
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wysokość krocza w krawiectwie miarowym mierzy się na osobie, używając elastycznej taśmy centymetrowej do prowadzenia pomiaru oraz linijki jako elementu pomocniczego do wyznaczenia i odczytu wysokości względem punktów orientacyjnych. Zestawy z antropometrem lub tablicą pomiarową nie są typowe dla tej miary.

Pełne wyjaśnienie:

W krawiectwie miarowym pomiary sylwetki wykonuje się narzędziami prostymi, wygodnymi w pracy z klientem i pozwalającymi prowadzić pomiar po liniach ciała. Dlatego w praktyce podstawowym przyborem jest taśma centymetrowa, która umożliwia dopasowanie do kształtu sylwetki i stabilny odczyt w centymetrach.

Przy pomiarze wysokości krocza (istotnym m.in. w konstrukcji spodni i w doborze długości stanu) często korzysta się także z linijki jako przyrządu pomocniczego: ułatwia ona wyznaczenie pionowej/umownej wysokości od wybranego poziomu odniesienia oraz uporządkowanie odczytu w sposób powtarzalny. Taki zestaw narzędzi jest spójny z realiami pracowni krawieckiej.

Odpowiedzi z antropometrem są mylące, bo antropometr kojarzy się raczej z pomiarami antropologicznymi lub specjalistycznymi, wykonywanymi inną metodyką niż typowa obsługa klienta w zakładzie krawieckim. Z kolei tablica pomiarowa może być pomocna w zapisie lub zestawieniu wyników, ale sama w sobie nie jest standardowym narzędziem do bezpośredniego wykonania pomiaru wysokości krocza na sylwetce.

W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: miary krawieckie najczęściej wykonuje się taśmą, a dodatkowe proste przyrządy (linijka) służą do ułatwienia odczytu i zachowania powtarzalności. Narzędzia kojarzone z pomiarami laboratoryjnymi rzadko są właściwą odpowiedzią w zadaniach o krawiectwie miarowym.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wysokość krocza to miara opisująca położenie linii kroku względem punktów odniesienia na sylwetce, istotna przy konstrukcji spodni. Błąd w tej miarze często skutkuje ciągnięciem materiału w kroku albo nadmiarem w okolicy pośladków.
Najczęściej używa się taśmy centymetrowej, kredy/mydełka do oznaczeń, szpilek oraz prostych przyborów pomocniczych (np. linijka). Kluczowe jest, by narzędzia były poręczne i pozwalały mierzyć bez deformowania ułożenia ciała.
Taśma centymetrowa dopasowuje się do krzywizn ciała, co ułatwia prowadzenie pomiaru po sylwetce i zmniejsza ryzyko "ucięcia" obwodów. Sztywne przyrządy bywają przydatne pomocniczo, ale rzadko zastępują taśmę w pomiarach miarowych.
Pomagają: stabilna postawa osoby mierzonej, stałe punkty orientacyjne oraz powtarzalny sposób prowadzenia taśmy. Warto wykonać kontrolny odczyt drugi raz i porównać wyniki. Najczęstszy błąd to przesunięcie taśmy lub zbyt mocne jej naciągnięcie.
Zwykle nie. Antropometr jest kojarzony z pomiarami antropometrycznymi wykonywanymi inną metodyką niż w zakładzie krawieckim. W krawiectwie miarowym dominują proste narzędzia: taśma, linijka oraz oznaczenia na sylwetce.
Tablica pomiarowa może oznaczać zestawienie lub formularz do zapisu miar, ewentualnie pomoc dydaktyczną. Nie jest jednak typowym przyrządem do wykonania samego pomiaru na osobie. Na egzaminie często bywa mylona z narzędziem pomiarowym.
Najczęściej kluczowe są obwody (talia, biodra), długości (zewnętrzna i wewnętrzna nogawki) oraz miary związane ze stanem i krokiem, w tym wysokość krocza. Właściwe miary przekładają się na komfort ruchu i brak naprężeń w kroku.
Linijka jest pomocna, gdy trzeba ustalić lub skontrolować proste odcinki i wysokości względem punktów orientacyjnych, a także przy przenoszeniu pomiarów na papier w konstrukcji. W pomiarach sylwetki zwykle wspiera taśmę, a nie ją zastępuje.
Osoba mierzona powinna stać swobodnie, w naturalnej postawie, w lekkiej odzieży niezmieniającej obwodów. Warto ustalić linię talii i inne punkty orientacyjne. Dobra komunikacja i powtarzalność techniki pomiaru zmniejszają rozbieżności wyników.
Najczęstsze są pomyłki wynikające z "ulepszania" odpowiedzi: wybór narzędzia brzmiącego bardziej specjalistycznie (np. antropometr) zamiast typowego krawieckiego. Drugi błąd to mylenie materiałów do zapisu/organizacji pracy (tablice, formularze) z narzędziami pomiaru.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 57% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Zestawy z antropometrem lub tablicą pomiarową nie są typowe dla tej miary."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty szkolne z zakresu krawiectwa miarowego (dział: pomiary sylwetki)
  • Instrukcje metodyczne do zdejmowania miar w pracowni odzieżowej
  • Materiały dydaktyczne z konstrukcji odzieży: spodnie/spódnice (zależność pomiarów od siatki konstrukcyjnej)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego