Dobór budki lęgowej musi odpowiadać wielkości ptaka, sposobowi wchodzenia do budki oraz wymaganiom co do wymiarów komory lęgowej i otworu wlotowego. Gatunki wymienione w pytaniu (puszczyk oraz dwa gatunki kaczek związanych z dziuplami: gągoł i tracz nurogęś) nie korzystają z małych budek przeznaczonych dla drobnych ptaków. W praktyce leśnej oznacza to potrzebę zastosowania budek o większej kubaturze i parametrach umożliwiających bezpieczne odbycie lęgu.
Odpowiedź "typu E" jest właściwa, ponieważ w tym systemie typów odpowiada budkom o parametrach przeznaczonych dla większych gatunków dziuplastych lub półdziuplastych, a więc takim, które spełniają wymagania przestrzenne i dostępowe dla puszczyka oraz kaczek gniazdujących w dziuplach.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Budki określane jako "typu A" są powszechnie kojarzone z budkami dla mniejszych ptaków, więc zwykle mają zbyt małą komorę i/lub zbyt mały wlot dla wskazanych gatunków. Odpowiedź "typu D" w typowych zestawieniach również odnosi się do innej grupy ptaków albo innych wymiarów budki niż wymagane tutaj. W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest powiązanie gatunku z wymaganiami technicznymi budki, a nie zapamiętanie samej litery bez zrozumienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w jednym pytaniu pojawia się sowa oraz kaczki gniazdujące w dziuplach, najpierw pomyśl o większej budce (większa komora i odpowiedni wlot), a dopiero potem dopasuj do tego oznaczenie typu z danego klucza używanego w nauczaniu.
