W doborze minimalnej średnicy soczewki okularowej kluczowe jest uwzględnienie decentracji, czyli przesunięcia środka optycznego soczewki względem geometrycznego środka oprawy. Decentracja pojawia się wtedy, gdy rozstaw źrenic pacjenta do dali (PD) różni się od dystansu między środkami oprawy, nazywanego często Frame PD.
Dla oprawy zapisanej jako A□DBL przyjmuje się, że:
Frame PD = A + DBL
Następnie wyznacza się decentrację na jedno oko:
decentracja = (PD − Frame PD) / 2
Wartość dzieli się przez 2, ponieważ różnica rozkłada się na oba szkła.
Dalej stosuje się praktyczny wzór przybliżony na minimalną średnicę półfabrykatu:
Dmin ≈ A + 2 × decentracja
To pozwala ocenić, czy zadana średnica (tu: Ø54 mm) zapewni wystarczającą ilość materiału do oszlifowania i zamontowania soczewki.
Dla wymiaru 45□20 obliczenia wyglądają następująco:
- Frame PD = 45 + 20 = 65 mm
- decentracja = (72 − 65)/2 = 3,5 mm
- Dmin ≈ 45 + 2×3,5 = 52 mm
Skoro 52 mm jest mniejsze niż 54 mm, średnica Ø54 mm może zostać zastosowana i pozostaje zapas na tolerancje wykonania. To ważne praktycznie, bo przy szlifowaniu znaczenie ma także kształt oprawy i drobne błędy centrowania.
Pozostałe proponowane wymiary oprawy prowadzą do wartości bliskich granicy Ø54 mm, co oznacza mały lub zerowy margines bezpieczeństwa. W praktyce taka sytuacja zwiększa ryzyko, że zabraknie materiału na krawędzi soczewki po uwzględnieniu realnego kształtu (np. prostokąt, zaokrąglenia) i montażu.
